่หัวมาหาข้าที่เขาภาพมังกรเดี๋ยวนี้!” เขาตะโกนใส่ก้อนหิน
เพียงไม่นานเสียงของอูหลิงอวี่ก็ดังออกมาจากก้อนหินว่า “ตาเฒ่า ตอนนี้ข้ากำลังยุ่งอยู่ อีกสักครู่หนึ่งค่อยไปหาท่านนะ”
ซือหม่าโยวเย่ว์ตื่นตาอีกครั้ง นี่มันก้อนหินอะไรกันถึงได้แปลกประหลาดเช่นนี้ เป็นเหมือนโทรศัพท์มือถืออย่างนั้นหรือ!
“มาให้เร็วหน่อยจะดีที่สุด มิฉะนั้นข้าจะยกของดีให้ศิษย์น้องเจ้าแล้วนะ!” มารเฒ่าพูดอย่างไม่พอใจ
“ดีสิๆ!” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดพลางยิ้มตาหยี
เมื่ออูหลิงอวี่ที่อยู่อีกทางได้ยินเสียงซือหม่าโยวเย่ว์ ก็ราวกับเห็นท่าทางยิ้มแย้มของเธอ มุมปากจึงยกยิ้มจางๆ แล้วเอ่ยว่า “เจ้ายังอยากกัดข้าอีกสักคำหรือไม่”
ซือหม่าโยวเย่ว์หดหู่ในทันที เจ้าคนผู้นี้จะบอกว่าหากเธอชิงของของเขาไป เขาก็จะลงมือกับตนอีกอย่างนั้นหรือ
