หม่าโยวเย่ว์ใช้มือข้างหนึ่งกุมศีรษะเอาไว้พลางมองดูดวงจันทร์กลมโตบนท้องฟ้าแล้วเอ่ยว่า “ตลอดการเดินทาง พวกเราล้วนแล้วแต่ฝึกยุทธ์กันเพียงอย่างเดียว ดูเหมือนว่าจะมิได้ชมทัศนียภาพสองข้างทางให้ดีๆ กันเลยนะ”
“พรืด… เหตุใดวันนี้เจ้าจึงดูเจ็บปวดใจนักเล่า” เป่ยกงถังพูดพลางหัวเราะ
“ก็แค่รู้สึกขึ้นมาเป็นครั้งคราวเท่านั้นเอง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ไม่รู้ว่าท่านพ่อท่านแม่ข้าอยู่ที่ไหน…”
“พอขึ้นไปถึงข้างบนแล้ว พวกเราค่อยไปตามหาด้วยกันก็ได้” เป่ยกงถังพูด
“อื้ม”
ระยะเวลาสองวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว เพราะมารเฒ่าได้ติดตั้งข่ายมนตร์ของตัวเองเอาไว้ด้วย พวกเธอจึงสัมผัสระลอกคลื่นภายในนั้นไม่ได้เลย สองครั้งที่เข้าไปดูก็เห็นว่าเขาไม่มีปัญหาอะไร จึงแค่คอยเฝ้าอยู่ข้างนอกเท่านั้น
ทันใดนั้นพวกเธอก็สัมผัสได้ว่าปราณวิญญาณบริเวณรอบๆ พุ่งเข้ามาทางนี้ ทำให้คิดว่าเกิดเรื่องบางอย่างขึ้นเสียแล้ว จึงรีบเข้าไปดูข้างใน แต่กลับพบว่ามารเฒ่าสีหน้าแดงระเรื่อ ริ้วรอยบนใบหน้าลดลงไปไม่น้อย เพียงแต่ยังคงมีเส้นผมขาวราวหิมะเท่านั้น
ปราณวิญญาณเหล่านั้นพรั่งพรูมาทางนี้แต่ถูกสกัดออกไป ก่อนจะสลายตัว
มารเฒ่าลืมตาขึ้น แววตาดูคมกริบยิ่งกว่าก่อนหน้านี้เสี
