ลับไปมองเขาภาพมังกรต่อ ก่อนจะถามว่า “โยวเย่ว์ เจ้าว่าเขาภาพมังกรนั้นดูเหมือนอะไรหรือ”
พวกเขามิได้อยู่ใกล้กับเขาภาพมังกร แต่สำหรับทั้งสองคนแล้วก็ยังพอมองเห็นได้อยู่มากพอสมควร นอกจากนี้ระยะห่างนี้ยังทำให้เห็นภาพรวมทั้งหมดของเขาภาพมังกรได้พอดีอีกด้วย
“เหมือนมังกรตัวหนึ่ง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “โดยเฉพาะเมื่อเชื่อมต่อกับภูเขาโดยรอบก็ดูเหมือนหัวมังกรไม่มีผิด”
“ใช่แล้ว สถานที่เช่นนี้ เดิมทีควรจะเป็นดินแดนมหามงคล แต่เมื่อผ่านการเปลี่ยนแปลงยาวนานหลายปี ที่นี่ก็กลับกลายเป็นดินแดนอำมหิตไปเสียแล้ว” มารเฒ่าพูด
“ท่านอาจารย์ เรื่องนี้มีส่วนเกี่ยวข้องกับอสูรร้ายที่ถูกสะกดเอาไว้เบื้องล่างหรือไม่” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“เจ้ารู้เรื่องนี้ด้วยสินะ” มารเฒ่าไม่รู้สึกเหนือความคาดหมายแต่อย่างใด ตอนแรกที่ได้เห็นเธอ เธอก็เตือนเขาด้วยเจตนาดี ถึงแม้ว่าเธอจะมิได้พูดออกมาอย่างชัดเจน แต่มารเฒ่าก็รู้ว่าเธอต้องรู้อะไรบางอย่างแน่นอน
ซือหม่าโยวเย่ว์ยักไหล่พลางเอ่ยว่า “ข้ามีสัตว์มงคลอยู่ตนหนึ่งซึ่งมีประสาทสัมผัสไวต่อกลิ่นอายของอสูรร้ายพรรค์นี้ยิ่งนัก ถึงแม้ว่าจะออกมาอย่างอ่อนจาง มันก็ยังสัมผัสได้อยู่ดี ส่วนเรื่องอื่นนั้นข้าไม่รู้แ
