ลอมยาเป็นคนแรกเอ่ยขึ้น
“พอแล้ว หลี่มู่ ท่านพาคนออกไปจากที่นี่ให้ข้าเดี๋ยวนี้เลย!” เหยียนลู่เห็นสภาพคนของสมาพันธ์นักหลอมยาเป็นเช่นนี้ จึงทั้งผิดหวังทั้งโกรธเคืองพวกเขา นางจึงเอ่ยเสียงดุ
“คุณหนู ท่านตะคอกใส่ศิษย์พี่หลี่ไปก็ไม่มีประโยชน์หรอก เรื่องนี้เกี่ยวพันกับหน้าตาของสมาพันธ์เรา ถ้าหากอีกฝ่ายยอมขอขมาพวกเรา ก็จงจัดการเขาให้พวกเราเสีย พวกเราจะยอมเลิกรา แต่ถ้าหากไม่ยอม ก็อย่าตำหนิว่าสมาพันธ์เราคว่ำบาตรตระกูลซือหม่าแล้วกัน!” คนของสมาพันธ์นักหลอมยาพูด
“พวกเจ้ากล้าไม่เชื่อฟังคำพูดข้าหรือ!” เหยียนลู่พูด
“ศิษย์พี่หญิง ถึงแม้ว่าเรื่องนี้จะเป็นเพราะท่านในตอนแรก ทว่าตอนนี้มันได้ยกระดับกลายเป็นเรื่องระหว่างตระกูลซือหม่ากับสมาพันธ์นักหลอมยาไปเรียบร้อยแล้ว ท่านคิดจะขัดขวางก็ไม่มีประโยชน์หรอก!” หงสยาพูด
“จุ๊ๆ” ซือหม่าโยวเย่ว์มองดูท่าทีที่แสดงออกว่าตนชนะแล้วของพวกเขาพลางเอ่ยอย่างเย้ยหยันว่า “ตอนแรกพวกเจ้าบอกว่าเอาชนะพวกเจ้าสามคนได้แล้วจะจากไป พ่ายแพ้ครั้งเดียวก็ไม่ยอมสู้แล้ว ตอนนี้ยังจะท้าแข่งหลอมยากับพวกเรา พวกเจ้าคิดว่าทุกคนล้วนเป็นนักหลอมยากันหมดหรือไร เคยเห็นคนหน้าไม่อายมาก็มาก แต่ยังไม่
