กลับมาจึงเอ่ยว่า “โยวเย่ว์ อีกฝ่ายเป็นคนของสมาพันธ์นักหลอมยาเมืองวิเศษ บอกว่าพวกเราลักพาตัวคุณหนูของพวกเขามา จึงได้มาหาเรื่องพวกเรา ต่อมาจึงบอกว่าหากพวกเราเอาชนะพวกเขาได้สามคนก็จะยอมปล่อยเรื่องนี้ไป”
ซือหม่าโยวเย่ว์มองดูแวบหนึ่ง ซือหม่าโยวฉิง ซือหม่าโยวหลาน และเหยียนลู่ล้วนไม่อยู่ที่นี่ทั้งสิ้น ดูเหมือนว่าพวกเขาจะจงใจเลือกเวลาที่เหยียนลู่ไม่อยู่มาท้าทาย
ซือหม่าโยวเย่ว์บินมาที่ข้างกายซือหม่าโยวหยางแล้วเอ่ยว่า “โยวหยาง คนเช่นนี้เจ้าก็ยังเอาชนะไม่ได้ ขายขี้หน้าหรือไม่เล่า! เจ้าลงไป ข้าเอง”
คนตระกูลซือหม่าเหล่านี้จะลงไปแข่งขันด้วยกันหมด เธอไม่อยากทำตามความต้องการของอีกฝ่ายเลย
“โยวเย่ว์…” ซือหม่าโยวหยางมองเธอแวบหนึ่ง
เขาจะไม่รู้วัตถุประสงค์ของอีกฝ่ายได้อย่างไร แต่อีกฝ่ายมารังแกกันถึงที่เช่นนี้แล้ว พวกเขาก็ไม่มีทางถอยหนีได้อยู่แล้ว
“ไปเถิด” ซือหม่าโยวเย่ว์ตบบ่าเขา หลังจากนั้นจึงมองน่าหลานเจี๋ยพลางยิ้มอย่างร้ายกาจ “พวกเจ้ามิได้อยากหยั่งเชิงดูพลังยุทธ์ของตระกูลซือหม่าหรอกหรือ ข้าก็เลยมาเล่นกับพวกเจ้าด้วย เอาชนะคนสามคน ใช้ข้าเพียงคนเดียวก็พอแล้ว!”
นี่เป็นเรื่องที่ทุกคนรู้แก่ใจดีอยู่แล้
