ทพทั้งตัว พวกเราชดเชยไม่ไหวหรอกนะ!” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดกับเจ้าวิหคน้อยที่อยู่บนบ่า
“ได้เลย เจ้านาย ข้าจะลงมือแบบรักษาน้ำใจหน่อย” เจ้าวิหคน้อยพูดจบจึงแปลงเป็นร่างเดิม ผู้คนด้านล่างแทบจะถูกปกคลุมอยู่ภายใต้เงาปีกของมันทั้งหมด
“วิหคสี่ปีก!” คนตระกูลน่าหลานเห็นร่างเดิมของเจ้าวิหคน้อยแล้วจึงร้องอุทานออกมา
เจ้าวิหคน้อยพุ่งตรงเข้าใส่หมาป่าสีขาว กรงเล็บแหลมคมทรงพลังตะปบเข้าใส่มัน มันจึงรีบบินหลบไปด้านข้างเพื่อหลบเลี่ยงการโจมตี
“แข่งบินกับข้าดีไหมเล่า” เจ้าวิหคน้อยส่งเสียงเฮอะอย่างเย็นชาก่อนจะโจมตีเข้าใส่หมาป่าสีขาวอีกครั้ง
การที่หมาป่าสีขาวบินได้นั้นไม่มีผลต่อเจ้าวิหคน้อยเลยสักนิดเดียว ขณะที่หลบหลีกก็ยังแสดงการโจมตีออกมาด้วย
หยวนเฟิงเห็นสัตว์อสูรเทพของตนถูกกดดันเช่นนี้จึงส่งเสียงเฮอะเยียบเย็น ปราณวิญญาณกลายเป็นกระบี่เล่มเล็กๆ
“ปรมาจารย์วิญญาณธาตุคู่หรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นทักษะวิญญาณที่อีกฝ่ายใช้ เห็นได้ชัดว่าเป็นธาตุทอง แต่เมื่อนึกถึงว่าเขาก็เป็นนักหลอมยาด้วย ย่อมต้องมีธาตุไฟอยู่ด้วยแน่นอน
“เพิ่งรู้ตอนนี้ก็สายไปแล้วล่ะ!” หยวนเฟิงพูด “เจ้าคุกเข่าขอร้องข้าตอนนี้ ข้าก็ไม่ละเว้นเจ้า!”
“ช่างเป็นคน
