เคยบอกว่ากลิ่นอายของเจ้าตัวที่เทือกเขาหมื่นอสูรแห่งนี้ก็มิได้ด้อยไปกว่าเจ้าตัวที่เกาะลืมกังวลเลย จะต้องเป็นตัวฉกาจเช่นเดียวกันอย่างแน่นอน ถึงแม้ว่าชายชราร่างเล็กผู้นี้จะลงมาจากเบื้องบน แต่ก็มิอาจล่วงรู้พลังยุทธ์ได้ เธอจึงเอ่ยเตือนเขาด้วยเจตนาดี
ที่นี่มีสิ่งนั้นอยู่ ชายชราร่างเล็กสัมผัสได้ตั้งแต่วันแรกที่มาถึงเทือกเขาหมื่นอสูรแล้ว คิดไม่ถึงว่าเจ้าเด็กนี่จะรู้ด้วย เขาจึงมีความสนใจใคร่รู้ในตัวเธอขึ้นมา
“เฮ้… เด็กน้อย” ชายชราร่างเล็กเรียกซือหม่าโยวเย่ว์เอาไว้
“ซือหม่าโยวเย่ว์” ซือหม่าโยวเย่ว์หยุดฝีเท้า เธอไม่ชอบให้ใครมาเรียกเฮ้ยๆ จึงได้บอกชื่อแซ่ของตนออกมา
“เจ้าเด็กซือหม่า” ชายชราร่างเล็กตั้งวิธีการเรียกชื่อใหม่ให้เธอ “เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าที่นี่ไม่สงบน่ะ”
ช่วยไม่ได้ เขาอยากรู้อยากเห็นมากเกินไป นี่คือจุดอ่อนอันยิ่งใหญ่ของเขาเลยทีเดียว
เมื่อเห็นซือหม่าโยวเย่ว์ เขาก็รู้สึกว่าในตัวเธอมีสิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเขาอยู่มากมายเลยทีเดียว
เห็นอยู่ว่าเป็นคนวัยเยาว์ แต่เหตุใดเมื่อดวงตาคู่นั้นเห็นของดีแล้วกลับไม่เกิดคลื่นลมอันใดเลย นอกจากนี้ทั้งตัวเธอยังทำให้เขาเกิดความรู้สึกเหนือจริงบางอย่างอีกด้ว
