ไม่นานนัก ทุกคนต่างค่อยๆ ทยอยตื่นขึ้นมาแล้วทักทายพวกซือหม่าโยวเย่ว์ด้วยรอยยิ้ม ก่อนจะไปจัดการธุระของตัวเอง
“น้องห้า” ซือหม่าโยวเล่อเดินเข้ามาแล้วเอ่ยว่า “วันนี้พวกเราจะทำอะไรกันดี”
ซือหม่าโยวเย่ว์ยักไหล่พลางพูดว่า “เมืองวิเศษปิดอยู่ มิอาจเข้าไปได้ ข้าก็ไม่มีแผนอะไรแล้ว”
“ข้ากับพวกพี่ใหญ่อยากเข้าไปเที่ยวเล่นในภูเขาสักหน่อย เจ้าจะไปด้วยหรือไม่” ซือหม่าโยวเล่อถาม
“ดีเลย ถึงอย่างไรก็ไม่มีอะไรทำอยู่แล้ว” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“พวกเจ้าจะออกไปหรือ” เหยียนลู่พูด “ถึงแม้ว่าที่นี่จะอยู่ห่างจากศูนย์กลางการจลาจลพอสมควร แต่ก็มีสัตว์อสูรวิเศษที่คลุ้มคลั่งอยู่ไม่น้อยเลยนะ”
“ไม่เป็นไรหรอก พวกเราออกไปกันหลายๆ คนหน่อยก็ใช้ได้แล้วนี่” ซือหม่าโยวเล่อพูด
“พี่สาว พี่สาว ข้าจะไปกับท่านด้วย!” สายรุ้งบินเข้ามาแล้วร่อนลงบนบ่าของเธอ
“ได้สิ” ซือหม่าโยวเย่ว์ลูบหัวเล็กของสายรุ้ง หลังจากนั้นจึงมองเจ้าไก่ฟ้าที่อยู่ห่างออกไปไม่ไกลพลางถามว่า “ภรรยาเจ้าจะไปกับพวกเราด้วย เจ้าจะไปหรือไม่”
“ที่นี่มีสิ่งที่ทำให้สัตว์อสูรวิเศษไม่สงบอยู่ พวกเจ้าไม่ออกไปจะเป็นการดีที่สุดนะ” เจ้าไก่ฟ้าพูด
“เจ้าก็สัมผัสได้เช่นกันหรือ” ซือหม่าโยว
