สถานะสูงส่งกว่าหัวหน้าสมาคมของที่อื่นๆ เสียอีก
ดังนั้นที่นี่จึงไม่มีใครปกครอง แต่กลับไม่มีอาณาจักรใดกล้ามารุกราน และไม่มีขุมอำนาจใดมายึดครองด้วย
พวกซือหม่าโยวเย่ว์ใช้ค่ายกลนำส่งมาถึงเมืองชายแดนของอาณาจักรทักษิณายาตร เพราะเธอเมาค่ายกลนำส่ง ทุกคนจึงวางแผนจะพักผ่อนกันสักหนึ่งวัน แล้วค่อยขี่สัตว์อสูรบินได้ไปยังเมืองวิเศษในวันรุ่งขึ้น
ถึงแม้ว่าเมืองวิเศษจะมีสถานะสูงส่งอย่างยิ่ง แต่กลับไม่มีค่ายกลนำส่งจากภายนอกที่เข้าไปที่นั่นได้เลย หลังจากมาถึงชายแดนของแต่ละอาณาจักรแล้วก็ได้แต่ขี่สัตว์อสูรบินได้เข้าไปเท่านั้น
พวกซือหม่าโยวเย่ว์มาถึงโรงเตี๊ยมแห่งหนึ่ง เพราะงานประลองกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว ดังนั้นภายในโรงเตี๊ยมจึงค่อนข้างแออัด พวกเขาจึงจำเป็นต้องพักกันห้องละสองคน คว้าสิบห้องสุดท้ายที่เหลือเอาไว้
“ทุกท่าน นี่คือหมายเลขห้องและกุญแจของพวกท่านขอรับ” เสี่ยวเอ้อร์มอบกุญแจให้กับซือหม่าโยวหยาง
“ไปกันเถิด พาโยวเย่ว์ขึ้นไปพักผ่อนก่อนดีกว่า” ซือหม่าโยวหยางพูดด้วยรอยยิ้ม
เขารู้สึกเบิกบานใจทุกครั้งที่เห็นเธอเมาค่ายกลนำส่ง แค่กๆ เช่นนี้ไม่ดี ไม่ดีเลย
ซือหม่าโยวเย่ว์จะฟังไม่ออกได้อย่างไรว่าเจ้าคนผู้นั้นกำลังมีค
