วามสุขบนความทุกข์ของผู้อื่น จึงถลึงตาใส่เขาอย่างแรง ก่อนจะหยิบกุญแจห้องอันหนึ่งมาแล้วหมุนกายเดินจากไป
“ข้าจะอยู่กับเจ้า” ซือหม่าโยวหรานเดินตามซือหม่าโยวเย่ว์ไป
เธอเป็นสตรี พี่ชายทุกคนล้วนรู้ดี พวกเขาย่อมไม่อยากให้น้องสาวของตนอยู่ร่วมห้องกับบุรุษคนอื่นอยู่แล้ว
ซือหม่าโยวหยางแจกจ่ายกุญแจที่เหลือออกไป ทุกคนจึงต่างคนต่างเลือกเพื่อนร่วมห้องของตัวเอง
ขณะนี้เอง หญิงสาวสองคนก็เดินเข้ามา คนหนึ่งกระโปรงขาวดูปวกเปียก ส่วนอีกคนกระโปรงสีแดงทรงเสน่ห์ ทั้งคู่ล้วนมีรูปโฉมงดงามเป็นอย่างยิ่ง
“เสี่ยวเอ้อร์ ขอห้องให้พวกเราสักสองห้องสิ” หญิงสาวกระโปรงแดงพูดกับเสี่ยวเอ้อร์
“ไอ้หยา ต้องขออภัยพวกท่านทั้งสองด้วย ตอนนี้โรงเตี๊ยมเล็กๆ ของพวกเราเต็มหมดทุกห้องแล้วขอรับ” เสี่ยวเอ้อร์พูดอย่างขอโทษขอโพย
“เต็มแล้วหรือ” หญิงสาวกระโปรงแดงขมวดคิ้ว
“ขอรับ เมื่อครู่พวกเขาเพิ่งจองสิบห้องสุดท้ายไป” เสี่ยวเอ้อร์ชี้ไปทางพวกซือหม่าโยวหยางที่ยังมิได้ขึ้นไปข้างบน “พวกท่านลองไปดูที่โรงเตี๊ยมอื่นดีไหมขอรับ”
“พวกเราไปโรงเตี๊ยมแถวนี้มาทั่วทุกแห่งแล้ว ไม่มีห้องว่างเลย ที่นี่เป็นแห่งสุดท้ายแล้วละ” หญิงสาวกระโปรงแดงพูด “เจ้าคิดวิ
