ธีหาห้องมาให้พวกเราสักสองห้องสิ”
“ไอ้หยา ต้องขออภัยด้วยจริงๆ นะขอรับ ตอนนี้พวกเราไม่มีห้องเหลือแล้วจริงๆ ขอรับ!” เสี่ยวเอ้อร์พูดอย่างลำบากใจ “หรือท่านจะลองไปถามพวกเขาดูไหมเล่าขอรับ ว่าพอจะแบ่งให้พวกท่านสักห้องหนึ่งได้หรือไม่”
“อะไรนะ ให้พวกเราไปถามอย่างนั้นหรือ เจ้ารู้หรือไม่ว่าพวกเราเป็นใคร พวกเราก็คือ…”
“หงสยา ” หญิงสาวกระโปรงขาวปรามเสียงเบา ขัดจังหวะคำพูดที่เหลือของหญิงสาวกระโปรงแดง
“ศิษย์พี่หญิง” หงสยาถูกหญิงสาวกระโปรงขาวขัด จึงแสดงท่าทีตอบสนอง ก่อนจะนึกขึ้นมาได้ว่าก่อนที่จะออกมาได้รับปากอาจารย์เอาไว้แล้วว่าห้ามยกสถานะของตนมาข่มผู้อื่นส่งเดชเป็นอันขาด
หญิงสาวกระโปรงขาวมาถึงตรงหน้าคนตระกูลซือหม่าแล้วยิ้มน้อยๆ ก่อนจะเอ่ยว่า “ทุกท่านคงเห็นเหตุการณ์เมื่อครู่นี้กันแล้ว พอจะแบ่งห้องให้พวกเราสักห้องหนึ่งได้หรือไม่ พวกเราจะพักกันเพียงแค่คืนเดียวเท่านั้น วันรุ่งขึ้นจะคืนห้องให้กับพวกเจ้าเลย”
ซือหม่าโยวเย่ว์ยังอยู่บนบันได เมื่อได้ยินความเคลื่อนไหวข้างล่างแล้วก็มิได้ขึ้นไปต่อ ตอนนี้เมื่อได้ยินคำพูดของหญิงสาวกระโปรงขาว จึงเอ่ยว่า “โยวหยาง ออกมานอกห้องกันให้หมด เจ้าก็ให้ทุกคนย้ายออกจากห้องมาให้
