ือนของตัวเองอยู่ที่เมืองวิเศษ” ซือหม่าโยวหลินพูด
“เช่นนั้นก็ดี” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด จากนั้นจึงเริ่มบีบคนอื่นออกไป “ข้าอยากพักผ่อนแล้ว พวกเจ้ากลับไปก่อนเถิดนะ”
“ได้สิ”
พอพวกเขาออกไปกันหมดแล้ว ซือหม่าโยวหรานจึงนั่งลงข้างเตียงพลางมองดูใบหน้าเล็กที่เริ่มผลิบานแล้วของซือหม่าโยวเย่ว์พลางเอ่ยว่า ”น้องห้า เมื่อใดเจ้าจึงจะเปิดเผยตัวตนได้เสียทีเล่า การแฝงตัวในคราบบุรุษไปตลอดมิใช่หนทางที่ถูกต้องเลยนะ”
“ไม่รู้ว่าเหตุใดท่านพ่อข้าจึงได้บอกกับท่านปู่ว่าต้องการให้ข้าปลอมตัวเป็นบุรุษ แต่ในเมื่อเป็นสิ่งที่เขาระบุมา ย่อมต้องมีความสำคัญมากอย่างแน่นอน บางทีอาจมีความเกี่ยวข้องกับเรื่องของตระกูลก็เป็นได้กระมัง ไม่แน่ว่ารอให้ข้าได้พบกับท่านพ่อก่อนก็คงใช้ได้แล้วละ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“เช่นนั้นก็คงต้องรอไปอีกหลายปีเลยสินะ” ซือหม่าโยวหรานถอนหายใจแล้วเอ่ยว่า “หญิงสาวบางคนพอเติบใหญ่ถึงเพียงนี้ล้วนกลายเป็นแม่คนกันหมดแล้ว…”
“แค่กๆ พี่สาม ท่านพูดมาถึงเรื่องนี้ได้อย่างไรกัน ที่ท่านพูดถึงนั่นมันคนสามัญทั่วไปกระมัง สำหรับปรมาจารย์วิญญาณแล้ว วัยยี่สิบกว่าปีนั้นถือว่ายังเยาว์วัยยิ่งนัก ท่านอย่าทำเหมือนข้า
