ดปนหัวเราะ
ซือหม่าโยวเย่ว์กลอกตาใส่เขาทีหนึ่งก่อนจะเอ่ยต่อไปว่า “ตอนหญิงสาวที่ชื่อหงสยาผู้นั้นกำลังจะเผยตัวตน ได้ถูกหญิงสาวกระโปรงขาวปรามเอาไว้ ข้ารู้สึกว่าสองคนนั้นจะต้องเป็นคนมีหน้ามีตาอย่างแน่นอน แต่ถึงอย่างไรก็มิใช่เรื่องใหญ่อะไรอยู่ดี ยกห้องให้ห้องเดียว อาจเป็นการสร้างความสัมพันธ์อันดีก็เป็นได้”
ซือหม่าโยวหยางเบ้ปากแล้วเอ่ยว่า “ข้าว่าเจ้าเห็นพวกนางเป็นหญิงงาม ก็เลยห้ามใจไม่อยู่มากกว่ากระมัง”
“หญิงงามดีจะตายไป หญิงงามดูแล้วเจริญหูเจริญตา รู้บ้างหรือไม่ ดีกว่าคนที่สร้างขึ้นจากโคลนเช่นเจ้ามากมายนัก” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ข้าสร้างขึ้นจากโคลนเสียที่ไหนเล่า”
“โบราณว่าไว้ สตรีสร้างขึ้นจากน้ำ บุรุษสร้างขึ้นจากโคลน หากเจ้ามิได้สร้างขึ้นจากโคลน แล้วมาจากไหนกันเล่า”
“มีคำพูดเช่นนี้อยู่ด้วยหรือ” ซือหม่าโยวหยางตกตะลึง
“มีแน่นอนอยู่แล้ว”
“เช่นนั้นเจ้าก็มิได้สร้างขึ้นจากโคลนเช่นกันหรอกหรือ”
“ไม่พูดเรื่องนี้กับเจ้าแล้วดีกว่า” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “โยวหลิน พวกเราไปยังเมืองวิเศษแล้วจะมีที่พักหรือไม่ คงไม่เหมือนกับพวกนางที่หลับหูหลับตาไปแล้วไม่มีที่พักหรอกนะ”
“เรื่องนี้เจ้าวางใจได้เลย พวกเรามีเร