วเย่ว์ให้พวกเขาสวมหน้ากากกันคนละอัน เมื่อครู่พวกเขาอยู่ท่ามกลางฝูงชน ผู้คนต่างก็รับรู้กันถ้วนทั่วว่าพวกเขาเป็นใคร จึงไม่เป็นที่สังเกตนัก ตอนนี้จึงต้องสวมหน้ากากเพื่อไม่ให้ผู้อื่นล่วงรู้ถึงตัวตนที่แท้จริง
ความจริงแล้วแม้กระทั่งคนของตระกูลซางเองก็ยังรู้สึกนอกเหนือความคาดหมาย ไม่รู้ว่าเป็นใครเช่นกัน แต่พวกเขารู้ว่าทางนั้นมีจ้าววิญญาณของตระกูลน่าหลานอยู่ คนที่ต่อสู้กับพวกเขาจะต้องเป็นคนทางนี้อย่างแน่นอน
พลังยุทธ์ของคนตระกูลน่าหลานล้วนไม่อ่อนแอกันทั้งสิ้น แต่กลับถูกฝูงสัตว์อสูรเทพของพวกซือหม่าโยวหยางเอาชนะได้
เพียงไม่นานการต่อสู้กับตระกูลน่าหลานก็สิ้นสุดลง จ้าววิญญาณสิบคนถูกสังหารจนหมด สัตว์อสูรเทพทำพันธสัญญาก็ตายเรียบ หลังจากนั้นซือหม่าโยวหยางก็พาทุกคนลงไปจัดการกับราชันวิญญาณเหล่านั้น
พวกเขานั่งอยู่บนหลังสัตว์อสูรบินได้ของตนแล้วบินไปเหนือลานประหารเพื่อให้ความช่วยเหลือแก่โอวหยางเฟย
เจ้าไก่ฟ้ามองอยู่ข้างล่าง ก็เห็นซือหม่าโยวเย่ว์ที่อยู่บนหลังเจ้าวิหคน้อย คิดไม่ถึงว่าเธอจะทำให้ตัวเองแข็งแกร่งได้ถึงขนาดนี้แล้ว คนที่ตอนนั้นยังวิ่งหนีหัวซุกหัวซุนต่อหน้าต่อตาตนผู้นั้นเติบใหญ่แล้วในตอนนี้
เขา