ติเช่นเจ้าก็คงฆ่าตัวตายไปแล้วละ”
“เมื่อสองปีก่อนเจ้าเพิ่งจะเป็นบรรพวิญญาณขั้นสองเท่านั้นมิใช่หรือ เหตุใดจึงไปถึงระดับราชันวิญญาณได้อย่างรวดเร็วถึงเพียงนี้เล่า!” ซือหม่าเค่อตะโกนพลางกระอักโลหิต
“แน่นอนว่าเป็นเพราะข้ามีพรสวรรค์ดีเยี่ยมน่ะสิ!” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดพร้อมรอยยิ้ม “ตอนนั้นสายตระกูลของเจ้าใส่ร้ายท่านทวดของข้าจนพวกเขาต้องหนีออกมา ไม่ได้รับความยุติธรรมมานับร้อยปี เห็นแก่ที่ใช้แซ่ซือหม่าเหมือนกัน ข้าจะรวบรัดตัดตอนให้เจ้าเลยแล้วกัน!”
พอพูดจบเธอก็ออกแรงที่เท้า คิดจะเหยียบเขาให้ตาย
“หยุดนะ!” คนอีกคนหนึ่งที่อยู่ภายในห้องส่วนตัวตะโกนเสียงดัง แรงกดดันระดับจ้าววิญญาณแผ่ลงมาหมายจะขัดขวางการกระทำของเธอ
ทว่าสิ่งนี้กลับไร้ผลต่อเธอโดยสิ้นเชิง
“พลั่ก…”
“พรวด…”
ซือหม่าเค่อพ่นโลหิตออกมาจากปาก ศีรษะแหงนขึ้นด้านบน หลังจากนั้นก็ร่วงกลับลงไปแล้วสิ้นลมในที่สุด
“บังอาจยิ่งนัก ข้าให้เจ้าหยุดแล้วเจ้ายังจะฆ่าเขาอีก!” น่าหลานหงออกมาจากในห้องพลางจ้องมองเธอ
ซือหม่าโยวเย่ว์ชักเท้าของตนกลับมาด้วยท่าทีสงบ เธอเหลือบตามองน่าหลานหงปราดหนึ่งแล้วเอ่ยว่า “จะบอกว่าเจ้าโง่หรือโง่ดีล่ะ เจ้ามิได้เป็นอะไรกับข้าเลย แล้วเหตุ
