ใดข้าจึงต้องฟังคำพูดเจ้าด้วยเล่า รู้อยู่แก่ใจว่าเจ้าต้องการปกป้องเขาแล้วข้าก็ต้องหยุดอย่างนั้นหรือ ถึงไม่มีสมองก็ไม่น่าจะเป็นอย่างเจ้าเลย!”
“ตอนนั้นปล่อยเจ้าเอาไว้ช่างเป็นเรื่องผิดพลาดยิ่งนัก!” น่าหลานหงพูด
เขามองซือหม่าโยวเย่ว์แล้วนึกเสียใจไม่น้อย ระยะเวลาสองปีก็ยกระดับได้ถึงหนึ่งระดับขั้นใหญ่ พรสวรรค์เช่นนี้ช่างหาได้ยากยิ่งในโลกหล้า ถ้าหากอยู่ในตระกูลน่าหลานของตนก็ยังดี แต่ดันเป็นคนของตระกูลซือหม่า ทั้งยังเป็นคนที่มีความแค้นกับพวกเขาด้วย คนเช่นนี้จะปล่อยเอาไว้ไม่ได้!
จ้าววิญญาณคนอื่นๆ ก็มีความคิดเช่นเดียวกันกับเขา สายตาที่มองมาทางซือหม่าโยวเย่ว์ล้วนเต็มไปด้วยความอาฆาต
“ตอนนี้ซือหม่าเค่อมาอยู่กับตระกูลน่าหลานของพวกเราแล้ว ทว่าเจ้ากลับสังหารเขาต่อหน้าต่อตาข้า วันนี้พวกเจ้าจะมิได้กลับออกไปแม้แต่คนเดียว!” น่าหลานหงพูด
“โยวเย่ว์ ยังมัวเปลืองน้ำลายกับพวกเขาอยู่อีกทำไมเล่า จัดการพวกเขาเสียเลยก็สิ้นเรื่อง พวกเรายังต้องกลับไปช่วยโอวหยางกันอีกมิใช่หรือ” ซือหม่าโยวเล่อพูด
“รีบสู้รีบจบดีกว่า” ซือหม่าโยวหลินพูด
“เฮอะ แค่เด็กเมื่อวานซืนไม่กี่คนก็คิดจะปลิดชีพพวกเราอย่างนั้นหรือ”
“ใครบอกว่าพวกเร