่าแล้วออกจากลานประหารไปอย่างเงียบๆ
“น้องห้า พวกเราออกมาทำไมกันหรือ” ซือหม่าโยวเล่อถาม
“พวกท่านไม่ได้มาเพราะคนของตระกูลน่าหลานหรอกหรือ พวกเราก็ต้องไปจัดการพวกเขาน่ะสิ โอวหยางทางนี้ไม่มีปัญหา ไม่ต้องใช้พวกเราหรอก” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ระดับอย่างพวกเขาต่อสู้กันทั้งที คาดว่าจะต้องได้รับผลกระทบกันไปทั่วทั้งเมืองหลวงแน่” สมาชิกตระกูลซือหม่าคนหนึ่งพูด “ราชสำนักมีคนคอยคุ้มกันอยู่อย่างลับๆ พวกท่านว่าพอถึงเวลาแล้วผู้คุ้มกันเหล่านั้นจะช่วยเหลือใครกันเล่า”
“ผู้คุ้มกันเหล่านั้นไม่มีทางโผล่มาแน่” ซือหม่าโยวหยางพูด
“เพราะเหตุใดเล่า ผู้คุ้มกันเหล่านั้นมิได้คอยปกป้องจักรพรรดิหรอกหรือ” ซือหม่าโยวเล่อถาม
“ไม่ใช่” ซือหม่าโยวหยางส่ายหน้า “ปกติแล้วผู้คุ้มกันเหล่านั้นจะปรากฏตัวขึ้นในยามที่อาณาจักรทักษิณายาตรประสบกับอันตรายเท่านั้น พวกเขาไม่ยุ่งเกี่ยวกับศึกภายในเช่นนี้หรอก”
“ถูกต้อง ผู้คุ้มกันเหล่านี้ไม่สนใจว่าใครเป็นจักรพรรดิ ขอเพียงแค่เจ้าเป็นเชื้อพระวงศ์ ไม่ว่าเจ้าจะฆ่าทุกคนตายหมดจนเหลือเจ้าคนเดียว พวกเขาก็ไม่มีทางออกมา แต่ถ้าหากเป็นผู้อื่นมาสังหารคนของราชสำนัก พวกเขาก็จะออกมาแน่” ซือหม่าโยวฉิงพูด
“นี่ก็เป็นไปตามคำพ