เราะ
“ใช่เลย ความจริงแล้วเห็นอยู่ชัดๆ ว่าเขาเด็กกว่าพวกเรา แต่กลับรับหน้าที่เป็นผู้ปกป้องดูแลเราตลอด” ซือหม่าโยวหลานพูด “ได้พบเขาที่เป็นเช่นนี้ ช่างห่างไกลจากเด็กน้อยในอาณาจักรตงเฉินที่ข้าเคยพบคนนั้นเหลือเกิน”
“ถึงแม้ว่าโยวเย่ว์จะกำลังโกรธ แต่เขาก็พูดได้ไม่เลว พวกเราห้ามออกไปตามลำพังเป็นอันขาด คนของตระกูลน่าหลานกำลังจับจ้องพวกเราราวกับเสือจ้องเหยื่ออยู่” โยวหลินพูด
“พวกเราเข้าใจแล้ว” ซือหม่าโยวหยางพูด “เพียงแต่ไม่รู้ว่าหากโยวเย่ว์ได้รู้ว่าที่พวกเรามากันก็เพื่อทำลายความสัมพันธ์ระหว่างตระกูลน่าหลานกับอาณาจักรทักษิณายาตรแล้วจะโมโหจนกระอักเลือดหรือไม่”
ซือหม่าโยวหลินมองซือหม่าโยวหยางปราดหนึ่งแล้วเอ่ยอย่างเรียบเรื่อยว่า “เจ้าลองดูสิ ลองบอกเขาแล้วคอยดูการตอบสนองก็ได้นี่”
…………………………………
