ขาจะแสดงออกอย่างโจ่งแจ้งว่าจะล่อโอวหยางเฟยออกมา แต่ถ้าหากเขาโผล่มาจริงๆ เขาก็ต้องรีบปราบปรามในทันที มิฉะนั้นหากรอให้คนเหล่านั้นตอบสนองกลับมาแล้วไปสนับสนุนเขา ตนก็คงวุ่นวายแน่แล้ว
น่าหลานหงเห็นสีหน้าของโอวหยางตงแล้วรู้ว่าเขาก็กำลังเป็นกังวลเรื่องนี้อยู่เช่นกัน จึงเอ่ยต่อไปว่า “ที่เมืองหลวงนี้จะต้องมีคนจับจ้องพระองค์อยู่ไม่น้อย พระองค์มีความสามารถใดบ้าง พวกเขาล้วนล่วงรู้ทั้งสิ้น ซางหลุนผู้นั้นถึงแม้ว่าจะถูกพระองค์คุมขังเอาไว้ แต่ผู้ที่ติดตามเขาย่อมต้านทานไว้ได้อย่างแน่นอน พวกเขาล่วงรู้กำลังความสามารถของพระองค์ ส่วนพวกเราตระกูลน่าหลานเป็นไพ่ลับของพระองค์ได้นะพ่ะย่ะค่ะ”
“สิ่งที่เจ้าพูดเป็นเพียงความเป็นไปได้อย่างหนึ่งเท่านั้น” โอวหยางตงพูด
“ถูกต้องพ่ะย่ะค่ะ เป็นเพียงความเป็นไปได้อย่างหนึ่งจริงๆ แต่ถ้าหากความเป็นไปได้นี้เกิดขึ้นพอดีเล่าพ่ะย่ะค่ะ” น่าหลานหงพูด “ถ้าหากความเป็นไปได้เช่นนี้ล้มล้างราชบัลลังก์ของพระองค์แล้วพระองค์ทรงคิดจะทำเช่นไรหรือ ค่อยว่ากันเถิดพ่ะย่ะค่ะ สิ่งที่พวกเราต้องการคือเมืองแห่งนั้น เป็นเพียงแค่เมืองเล็กๆ แห่งหนึ่งที่ชายแดนอาณาจักรอู๋กลางของพระองค์ เป็นเพียงแค่ขนวัวเส้นเดียวในดิ
