“ในร่างกายของสายรุ้งมีสายโลหิตวิหคเพลิงอยู่ สายโลหิตแต่เดิมก็ไม่เลวอยู่แล้ว ถึงแม้ว่าต่อมาจะได้รับบาดเจ็บ แต่เมื่อกินผลอสรพิษทองคำของเจ้าแล้วตลอดปีกว่านี้เจ้ายังใช้เครื่องยาฟูมฟักนางมาโดยตลอด จึงเป็นสัตว์อสูรทิพย์โดยกำเนิด มิใช่เรื่องแปลกเลย” เจ้าไก่ฟ้าพูดอธิบาย
สายรุ้งกินเปลือกไข่จนหมดอย่างรวดเร็ว ขณะที่ถึงชิ้นสุดท้ายนั้นเอง มันก็ลังเลอยู่ครู่หนึ่ง มันมองดูเปลือกไข่แล้วก็มองซือหม่าโยวเย่ว์ ในที่สุดก็คาบเปลือกไข่เข้ามาแล้วเอ่ยว่า “พี่สาว ชิ้นนี้ให้ท่านก็แล้วกันนะ”
ซือหม่าโยวเย่ว์รู้ว่าเปลือกไข่ของสัตว์ตระกูลนกนั้นใช้ประโยชน์ได้อย่างกว้างขวาง แต่ก็รู้ว่าสิ่งนี้มีความสำคัญต่อพวกมันเป็นอย่างยิ่งเช่นเดียวกัน เพราะเปลือกไข่ช่วยมอบพลังให้กับพวกมันได้ไม่น้อยเลย
ตอนนี้มันอยากจะมอบเปลือกไข่ชิ้นสุดท้ายให้กับเธอ ซึ่งเหนือความคาดหมายของเธอเป็นอย่างยิ่ง ท้้งยังรู้สึกดีใจมาก เธอยื่นมือมาลูบหัวมันแล้วเอ่ยว่า “นี่คือสิ่งที่พ่อแม่ทิ้งเอาไว้ให้เจ้า กินแล้วเพิ่มพูนพลังยุทธ์ของเจ้าได้ เจ้ากินไปให้หมดเถิด”
“แต่ข้าอยากมอบให้ท่านนี่นา!” สายรุ้งพูด
“มันมีประโยชน์กับเจ้ามากกว่านะ ในภายหน้าหากเจ้ามีของดีก็ค่อยมอบให้ข้า
