แล้วกัน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดด้วยรอยยิ้ม
สายรุ้งครุ่นคิดแล้วเอ่ยว่า “ก็ได้”
จากนั้นมันก็กินเปลือกไข่ลงไปจนหมด
“เอาละ ตอนนี้พวกเราเดินทางไปยังอาณาจักรทักษิณายาตรกันได้แล้วกระมัง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
เจ้าไก่ฟ้าพยักหน้า เดิมทีพวกเขาจะรอให้สายรุ้งฟักออกมาก่อน ตอนนี้มันถือกำเนิดออกมาแล้ว เขาจึงเต็มใจจะติดตามเธอไปยังอาณาจักรทักษิณายาตร
พวกเขาไปยังเมืองหลินชวนก่อน แล้วใช้ค่ายกลนำส่งจากที่นั่นไปยังเมืองสงบนิรันดร์ เมืองหลวงของอาณาจักรทักษิณายาตร
พอมาถึงเมืองสงบนิรันดร์ ตอนมาถึงสมาคมปรมาจารย์วิญญาณก็พบกับการตรวจสอบ ซือหม่าโยวเย่ว์ยังสัมผัสได้ถึงกลิ่นอายของมือสังหารจำนวนไม่น้อย
“ดูเหมือนจักรพรรดิทักษิณายาตรผู้นั้นจะหวั่นเกรงโอวหยางน่าดูเลยนะ” เป่ยกงถังพูดพลางพยุงซือหม่าโยวเย่ว์เอาไว้
“ไม่ใช่หรอก” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “การปรากฏตัวของโอวหยางย่อมทำให้ตำแหน่งในอาณาจักรทักษิณายาตรของเขาสั่นคลอน เขาย่อมหาหนทางสังหารโอวหยางอยู่แล้วละ”
เจ้าไก่ฟ้ายืนอยู่ข้างๆ ส่วนร่างจำแลงของสายรุ้งนั้นยืนอยู่บนบ่าของเธอ
“พี่สาวช่างน่าสงสารเหลือเกิน” เส้นขนบนร่างของสายรุ้งนั้นมีหลากสีสัน จึงดึงดูดสายตาของผู้คนไม่น้อย
“ใครกันที่
