เป็นคนสร้างค่ายกลนำส่งบ้านี่ ช่างเป็นของที่ด้อยคุณภาพเสียจริง!” ซือหม่าโยวเย่ว์บ่น
“เอาน่า หากไม่สบายเจ้าก็พูดให้น้อยลงสักสองสามประโยคเถิด” เว่ยจือฉีพูด “พวกเราไปหาที่พักกันก่อนแล้วค่อยไปสืบข่าวคราวกัน”
พวกเขาไปหาห้องพักที่โรงเตี๊ยมในบริเวณใกล้ๆ ซือหม่าโยวเย่ว์เรียกตัวโอวหยางเฟยออกมาแล้วถามว่า “เจ้ามีคนที่พอพึ่งพาได้อยู่หรือไม่”
“มี แต่ไม่รู้ว่าสถานการณ์ของเขาในตอนนี้เป็นเช่นไรบ้าง” โอวหยางเฟยพูด “นอกจากนี้ยังไม่รู้ด้วยว่าตอนนี้พวกเขายังคงเหมือนเมื่อก่อนอยู่หรือไม่”
“ไปดูก่อนเดี๋ยวก็รู้เองแหละ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ถ้าหากพึ่งพาได้ก็ให้เขามาที่นี่แล้วให้เล่าสถานการณ์ที่นี่ให้เจ้าฟัง ตอนนี้พวกเรายังมีเวลาเตรียมการกันอีกหลายวัน”
“อื้ม… ข้าจะบอกที่อยู่ให้พวกเจ้าแล้วกัน” โอวหยางเฟยพูด
โอวหยางเฟยบอกที่อยู่แห่งหนึ่งมา เจ้าอ้วนชวีและเว่ยจือฉีไปสืบข่าวแล้ว ซือหม่าโยวเย่ว์จึงอาศัยจังหวะนี้งีบหลับครู่หนึ่ง หลังจากตื่นขึ้นมาแล้วก็ยังคงไม่สบายอยู่ เพื่อมิให้เป็นการถ่วงเวลาจนเรื่องราวเนิ่นช้า จึงเข้าไปภายในเจดีย์วิญญาณ
หลังจากเว่ยจือฉีและเจ้าอ้วนชวีกลับมาแล้ว ซือหม่าโยวเย่ว์ก็พักผ่อนเสร็จเรียบร้อย พวกเ
