อหม่าโยวฉิงพูด
“ถูกต้อง ด้านหน้าไม่มีการทดสอบ แต่บริเวณที่วางมันเอาไว้นั้นมีจานหมุนอันแข็งแกร่งขวางเอาไว้ หากเปิดจานหมุนไม่ได้ก็ไม่มีทางได้มันมาครอง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“เช่นนั้นเงื่อนไขในการเปิดจานหมุนนั้นลำบากยากเย็นมากเลยหรือ” ซือหม่าโยวหยางถาม
“ถึงอย่างไรพวกเจ้าคนใดคนหนึ่งเข้าไปล้วนมิอาจเปิดได้ทั้งสิ้น ไม่ได้บอกว่ายากเย็น เพียงแต่พวกเจ้าไม่มีคุณสมบัตินั่นเท่านั้นเอง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“คุณสมบัติอันใดกัน แม้กระทั่งพี่โยวหลินก็ทำไม่ได้อย่างนั้นหรือ” ซือหม่าโยวหลานถาม
ซือหม่าโยวหลินก็มองซือหม่าโยวเย่ว์เช่นกัน ดวงตาเจือแววสงสัยใคร่รู้
ซือหม่าโยวเย่ว์ถอนหายใจแล้วเอ่ยว่า “จานหมุนนั้นมีอยู่ห้าสี ทุกสีจะต้องใช้ปราณวิญญาณที่สัมพันธ์กัน สถานที่แห่งนั้นสามารถเข้าไปได้เพียงแค่ครั้งละคนเดียวเท่านั้น หากมิใช่เพราะไม่อยากให้คนทั่วไปเข้าไปที่นั่นแล้วคืออะไรเล่า”
“หา… เจ้าเป็นปรมาจารย์วิญญาณพหุธาตุด้วยหรือ!” ซือหม่าโยวหยางฟังความหมายของซือหม่าโยวเย่ว์ออกจึงร้องเสียงดังขึ้นมา
“ข้ายังไม่ได้พูดเลยนะ” ซือหม่าโยวเย่ว์เอ่ย “อย่าพูดถึงเรื่องนี้เลย ท่านประมุขตระกูล ท่านบอกว่าจะชดเชยให้ข้านี่”
พอซือหม่าไท่ได้รู้ว่าเธอเป็นปรมาจารย์วิญญาณพหุธาตุก็ตื่นตกใจแล้วเอ่ยว่า “ใช่ เจ้าต้องการให้ชดเชยอย่างไรเล่า”
“สิ่งที่ข้ามอบให้เป็นของดี ก็ต้องตอบแทนด้วยของดีน่ะสิ” ซือหม่าโยวเย่ว์หัวเราะหึหึแล้วเอ่ยว่า “ข้าได้ยิน
