ตอนที่ 168 ปิดฟ้าบังตะวัน การจู่โจมของสัตว์ปีศาจ
“ต่อให้เยี่ยสวินตี๋ไปทำงานให้มรรคาจารย์แล้ว พวกเราก็ทำได้เพียงยอมรับเท่านั้น” บรรพชนไป๋เหมยเอ่ยปากอย่างเนิบช้า สีหน้าของเขาเฉยชา สายตาของเขากวาดมองทุกคนด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเย็นชา
“เป้าหมายของพวกเรามิใช่การตีรัฐชื่อของต้าจิ่ง แต่เป็นการสนับสนุนอาณาจักรตงไห่ ให้อาณาจักรตงไห่ไม่ถึงขั้นล่มสลาย ส่วนยามใดจะตีพวกเขาทั้งหมดมาครอง รอให้หัวหน้าพันธมิตรกลับมาก่อนค่อยตัดสินใจ” บรรพชนไป๋เหมยเอ่ยต่อ คำพูดนี้ทำให้หัวใจที่ตึงเครียดของทุกคนผ่อนคลายลง พวกเขาต่างไม่อยากไปเผชิญหน้ากับมรรคาจารย์และเยี่ยสวินตี๋
เฉิงเหยียนถามว่า “ในเมื่อฮ่องเต้ต้าจิ่งเดินทางมาสนามรบแล้ว จะสังหารเขาไปเลยดีหรือไม่ ต้าจิ่งต้องอลหม่านแน่ บางทีอาจหยุดสงครามได้ทันที”
บรรพชนไป๋เหมยตอบอย่างนิ่งสงบ “ทำไม่ได้ หากฮ่องเต้ต้าจิ่งมีอันตราย เป็นไปได้อย่างยิ่งวามรรคาจารย์จะลงมือ ส่งขั้นจักรวาลสักคนไปถ่วงเขาไว้ก็พอแล้ว จำไว้ว่าสังหารฮ่องเต้ไม่ได้ ลอบโจมตีต้าจิ่งก็ไม่ได้ ภารกิจของพวกเราคือขัดขวางต้าจิ่งไว้ ไม่ว่าอย่างไรคนที่ล้มตายก็เป็นคนของอาณาจักรตงไห่ อย่าลืมแผนการใหญ่ของพันธมิตรสมุทรไร้จำกัด” เมื่อคำพูดนี้เอ่ยออกมาทุกคนก็ตอบรับเป็นเสียงเดียวกัน “รับบัญชา!”
วสันต์จากจร สารทมาเยือน เวลาครึ่งค่อนปีผ่านพ้นไปแล้ว สารทฤดูเยื้องย่างมาถึง ภายในเรือน หยางโจวกำลังปีนขึ้นหลังคากระโดดข้ามกำแพ
