้อาวุโสใหญ่พูด
“แน่นอนอยู่แล้ว แต่สถานการณ์ของพวกเราในตอนนี้มิสู้ดีนัก” ซือหม่าหลินพูด “แต่ก็ยังต้องให้คนรุ่นหลังเป็นศูนย์กลาง”
“ท่านประมุขตระกูล ข้าว่าเจ้าเด็กซือหม่าโยวเย่ว์ผู้นั้นจะต้องกลายเป็นหัวเรี่ยวหัวแรงหลักในการพลิกฟื้นตระกูลซือหม่าได้อย่างแน่นอนขอรับ” ผู้อาวุโสสิบพูด
“เหตุใดเจ้าจึงพูดเช่นนี้” ซือหม่าหลินถาม
“เจ้าเด็กผู้นั้นกล้าหาญและมีไหวพริบ แม้กระทั่งคุณชายโยวหลินที่จิตใจสงบนิ่งมาโดยตลอดก็ยังใกล้ชิดสนิทสนมกับเขาเลยขอรับ” ผู้อาวุโสสิบพูด “ถ้าหากคราวนี้ไม่มีเขา อย่าว่าแต่จะหาหญ้าจันทร์รำเพยและดอกกระบองเพชรอัสดงให้พบเลย แม้กระทั่งพวกเราก็อาจจะจบชีวิตอยู่บนเกาะลืมกังวลเสียด้วยซ้ำ”
“ข้าว่าเขาเป็นคนที่เกิดมาได้ถูกที่ถูกเวลา จะต้องเปลี่ยนแปลงแบบแผนของโลกใบนี้ได้อย่างแน่นอน” ผู้อาวุโสใหญ่พูดเสริม
“บางทีพวกเราอาจต้องพึ่งพาเขาก็เป็นได้” ซือหม่าหลินพูด “พอเขามา อาการเจ็บป่วยร้อยปีของท่านปู่เล็กก็หายดีเลย ความจริงในตอนนั้นก็ได้รับการเปิดเผย ทั้งยังมีความหวังว่าจะรักษาอาการเจ็บป่วยของท่านอดีตประมุขได้ด้วย อีกทั้งยังช่วยชีวิตพวกเจ้า มิน่าเล่าท่านบรรพชนจึงได้บอกว่าเขาเป็นดาวแห่งโชคลาภของพวกเรา”
…………………………………………..
