้วคนเช่นนี้มักจะเกิดขึ้นมาได้ถูกที่ถูกเวลา
เขามองไปยังทิศทางของเกาะเล็กแล้วเอ่ยพึมพำว่า “ความวุ่นวายกำลังมาเยือนแล้วสินะ…”
เมื่อได้ยินวาจาของเขา หัวใจของซือหม่าโยวเย่ว์และซือหม่าโยวหลินก็หนักอึ้งอยู่บ้าง
บนเส้นทางกลับ ซือหม่าโยวเย่ว์รู้สึกได้ว่าพื้นสมุทรมีความปั่นป่วนไม่สงบอยู่บ้าง สัตว์อสูรทะเลก็มีจำนวนมากกว่าที่พบตอนขามาหลายเท่า พลังยุทธ์ก็แข็งแกร่งกว่าเป็นอย่างมากอีกด้วย ถึงขนาดที่สัตว์อสูรเทพที่มีพลังยุทธ์ระดับจ้าววิญญาณหลายตัวยกพวกมากันเป็นฝูง
ทุกครั้งที่สัตว์อสูรทะเลเหล่านั้นเข้าใกล้พวกเขา เจ้าไก่ฟ้าก็จะใช้แรงกดดันของสัตว์อสูรเหนือเทพทำให้พวกมันหวาดหวั่นจนล่าถอยออกไป ไม่เอาชีวิตของพวกเขา
คนของตระกูลซือหม่ามองดูสัตว์อสูรทะเลฝูงแล้วฝูงเล่าล่าถอยไปแล้วเอ่ยอย่างมีความสุขว่า “ยังดีที่มีเขาอยู่ด้วย มิฉะนั้นก็ไม่รู้ว่าการเดินทางกลับของพวกเราจะเกิดเรื่องราวขึ้นมากมายเพียงใด”
ครึ่งเดือนให้หลัง พวกเขาก็กลับมาถึงเมืองอัน แล้วเรียกสัตว์อสูรบินได้ออกมาพากลับไปยังเมืองอันหยาง
ซือหม่าหลินรู้ว่าพวกเขาหาหญ้าจันทร์รำเพยและดอกกระบองเพชรอัสดงพบแล้วก็ตื่นเต้นดีใจไม่น้อย พอเขาได้ฟังเรื่องที่เกิดขึ้นบนเกาะลืมกังวลก็ขมวดคิ้วพลางเอ่ยว่า “พื้นสมุทรจะเกิดการจลาจลขึ้นจริงหรือ”
“ท่านประมุขตระกูล ความวุ่นวายบนพื้นสมุทรจะต้องส่งผลกระทบมาถึงพื้นทวีปอย่างแน่นอน พวกเราต้องรีบวางแผนกันตั้งแต่เนิ่นๆ นะขอรับ” ผู
