ทพอีกด้วย ช่างน่าอิจฉาตาร้อนเหลือเกิน!
“เจ้าไก่ฟ้า คราวก่อนที่เจ้าได้รับบาดเจ็บก็เพราะมาที่นี่หรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“อืม”
“นางพญาผึ้งแดงบอกว่าข้างล่างมีสิ่งมีชีวิตที่น่าหวาดหวั่นอยู่ เจ้ารู้หรือไม่ว่านั่นคือสิ่งใด” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
เจ้าไก่ฟ้าส่ายหน้าแล้วเอ่ยว่า “ตอนนั้นข้าได้รับความช่วยเหลือจากสหาย จึงมาที่นี่เพื่อรับตัวเด็กรุ่นหลังของเขาแล้วพบกับสิ่งที่อยู่เบื้องล่างนั่นเข้า ข้าสู้มันไม่ได้เลย”
“แม้กระทั่งเจ้าก็ยังเอาชนะมันมิได้เลยหรือ!” ซือหม่าโยวเย่ว์สูดหายใจ
“มันน่าจะถูกสะกดเอาไว้ที่นี่ ดังนั้นข้าจึงเฉือนเอาชนะมันได้เล็กน้อย ถ้าหากปะทะกันขึ้นมาจริงๆ ข้าก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของมันหรอก” เจ้าไก่ฟ้าพูด
“น่าหวาดหวั่นยิ่งนัก!” ซือหม่าโยวเย่ว์ตบหน้าอกด้วยสีหน้าท่าทางหวาดหวั่น
เพียงแต่ว่าซือหม่าโยวหลินมิได้เห็นแววหวั่นกลัวในดวงตาของเธอเลย เขาเชื่อว่าต่อให้วันนี้เจ้าไก่ฟ้ามิได้มา เธอก็คงไม่เป็นไรอยู่ดี
“เจ้าได้ตัวนางพญาผึ้งแดงมาแล้วหรือ” เจ้าไก่ฟ้าถาม
“ถูกต้อง! ข้าโชคดีพอตัวเลยละ!” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
เจ้าไก่ฟ้าพยักหน้า เขาไม่ได้ปัดมือเธอทิ้งแล้วเอ่ยว่า “ตอนที่ข้าในเกาะคราวก่อนพบว่านางพญาผึ้งน้ำตาลกำลังวิวัฒน์ร่างอยู่ คิดไม่ถึงว่าเจ้าจะได้ตัวมันมาจนได้”
“เรียกได้ว่ามีชะตาต้องกัน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดยิ้มๆ
เจ้าไก่ฟ้าหัวเราะโดยไม่พูดอะไร
เธอช่างโชคดีอย่างยิ่ง โชคดีอย่างไม่ขาดสาย โดยทั่วไปแล
