งน้อยก็คงไม่เป็นอันตรายถึงชีวิต
“ตระกูลค่อยๆ ร่วงโรยลงไปทุกวัน บางทีการที่พวกเขากลับมาในคราวนี้อาจนำพาโอกาสในการพลิกฟื้นมาสู่ตระกูลเราก็ได้นะ” ผู้อาวุโสใหญ่เอ่ยพึมพำ
บางทีตระกูลอาจเกิดความเปลี่ยนแปลงเพราะเธอเพียงคนเดียว
ซือหม่าโยวหลินนั่งอยู่ข้างกายซือหม่าโยวเย่ว์ เมื่อเห็นสองตาเธอเปล่งประกาย จึงอดเอ่ยถามมิได้ “ที่แท้แล้วคือสิ่งใดกันแน่ จึงทำให้เจ้าตื่นเต้นเช่นนี้ได้”
ซือหม่าโยวเย่ว์หัวเราะหึๆ แล้วเอ่ยว่า “มันคือสมบัติล้ำค่าที่นำออกไปแล้วจะทำให้สั่นสะเทือนไปทั่วแดนดินเชียวล่ะ!”
“สมบัติล้ำค่าอะไรหรือ”
“ข้าเคยบอกว่าบริเวณใกล้ๆ หญ้าจันทร์รำเพยจะมีดอกกระบองเพชรอัสดงอยู่ และถ้ามีดอกกระบองเพชรอัสดงก็จะมีผึ้งน้ำตาลอยู่ด้วย” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“อืม เจ้าเคยบอกแล้ว” ซือหม่าโยวหลินพยักหน้า
“นี่เป็นสิ่งที่ผู้คนมากมายรู้อยู่แล้ว แต่มีอยู่จุดหนึ่งที่คนไม่รู้ ก็คือหลังจากที่นางพญาผึ้งน้ำตาลวิวัฒน์ร่างแล้วจะกลายเป็นนางพญาผึ้งแดง เป็นนางพญาผึ้งที่สุดยอดที่สุด ทำให้นางพญาผึ้งทั้งหมดทำตามที่มันสั่งได้” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอย่างตื่นเต้น
“แล้วเหตุใดจึงดึงดูดความสนใจของสัตว์อสูรวิเศษได้เล่า” ซือหม่าโยวหลินไม่เข้าใจ
“เพราะน้ำผึ้งแดงที่มาจากผึ้งแดงซึ่งกำเนิดจากนางพญาผึ้งแดง มีฤทธิ์เพิ่มพูนปราณวิญญาณในร่างกาย อีกทั้งยังมีสรรพคุณทางยาด้วย ส่วนนางพญาผึ้งแดงนั้นถือเป็นของบำรุงสำหรับสัตว์อสูรวิเศษ พอกินแล้วก็จะเ