ยซ้ำ ซึ่งใช้ค่าตอบแทนจากการเป็นมือสังหารของเธอ และใช้อีกตัวตนหนึ่งของเธอในการซื้อ แต่ความรู้สึกในการนั่งเรือของชาติก่อนกับชาตินี้นั้นไม่เหมือนกันเอาเสียเลย
“ปลาที่นี่ช่างตัวใหญ่เสียจริง” ซือหม่าโยวเย่ว์ปีนขึ้นไปบนราวเรือแล้วมองดูปลาที่ว่ายอยู่ห่างออกไปเพียงเมตรเดียวพลางเอ่ยชม
“นี่ยังเล็กอยู่เลยนะ” ซือหม่าโยวหลานยืนอยู่บนกราบข้างเรือกับเธอพลางมองดูปลาในน้ำแล้วเอ่ยว่า “พวกนี้คือปลาทั่วๆ ไป พวกปลากลางทะเลนั้นตัวใหญ่โตมโหฬารยิ่งกว่านี้เสียอีก พอถึงตอนนั้นหากเห็นปลาที่ตัวใหญ่เท่าภูเขาลูกย่อมๆ ก็อย่าตกใจเสียล่ะ”
ซือหม่าโยวเย่ว์สองตาเปล่งประกายพลางเอ่ยว่า “ใหญ่เท่าภูเขาลูกย่อมๆ เชียวหรือ ปลาขนาดใหญ่ถึงเพียงนั้น เนื้อเป็นเช่นไรบ้าง อร่อยหรือไม่”
ซือหม่าโยวหลานขมวดคิ้วมุ่นพลางมองเธออย่างจนคำพูดอยู่บ้าง “สัตว์ทะเลขนาดใหญ่ถึงเพียงนั้น พลังยุทธ์ย่อมแข็งแกร่งเป็นอย่างยิ่ง คงมีไม่กี่คนหรอกกระมังที่เคยกินเนื้อพวกมัน”
ซือหม่าโยวเย่ว์ลูบคางพลางคิดในใจว่าคราวนี้จะต้องหาโอกาสลองชิมให้ได้
“สัตว์อสูรวิเศษทะเลใช้ปราณวิญญาณชำระล้างร่างกาย ไม่ต้องพูดถึงคุณภาพเนื้อเลย” ซือหม่าโยวหลินเดินเข้ามาแล้วพูดอย่างเรียบเรื่อย
ซือหม่าโยวเย่ว์และซือหม่าโยวหลานประหลาดใจกับการที่ซือหม่าโยวหลินเดินเข้ามาสนทนากับพวกตนอยู่บ้าง ตลอดขามาเขาไม่เคยสนทนาเรื่องเหล่านี้กับพวกตนมาก่อนเลยมิใช่หรือ แล้วเหตุใดจึงเข้ามาตอนนี้เล่า
“ท้อ
