กท่านยังมิอาจตรวจสอบให้กระจ่างได้ แล้วตอนนี้จะตรวจสอบให้กระจ่างได้อย่างไรกัน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ถ้าหากพวกท่านมิอาจตรวจสอบให้กระจ่างได้ภายในหนึ่งปี ก็จะไม่คืนอิสรภาพให้พวกท่านปู่ข้าหนึ่งปี ถ้าหากมิอาจตรวจสอบให้กระจ่างได้ภายในร้อยปี ก็จะไม่คืนอิสรภาพให้ร้อยปีอย่างนั้นหรือ”
“เรื่องในตอนนั้นก็ผ่านมาร้อยปีแล้ว การตรวจสอบให้กระจ่างมิได้ง่ายดายถึงเพียงนั้นหรอกนะ” ซือหม่าหลินไม่แยแสท่าทีของซือหม่าโยวเย่ว์แล้วเอ่ยว่า “ตอนนั้นท่านปู่สามถือครองเคล็ดแยกอัคคีพิโรธ ท่านพ่อของเลี่ยถูกกำหนดว่าไม่มีคุณสมบัติในการฝึกยุทธ์ แต่ทักษะวิญญาณกลับไปอยู่ในมือของเขา เขาบอกว่าท่านปู่สามมอบให้เขา แต่ตอนที่พวกเราไปถึงนั้นกลับเห็นเพียงแค่ร่างไร้วิญญาณของท่านปู่สามเท่านั้น”
“ไม่มีพยานรู้เห็นเลยหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ถาม
“มีอยู่คนหนึ่ง” ซือหม่าหลินพูด “ตอนนั้นท่านปู่เล็กของพวกเราก็ได้รับบาดเจ็บ พวกเราเสียเงินเสียทองไปมากมายกว่าจะช่วยชีวิตเขาเอาไว้ได้ แต่เขาบาดเจ็บไปจนถึงดวงวิญญาณ พอฟื้นขึ้นมาก็กลายเป็นคนโง่งม มิอาจเล่าเรื่องในตอนนั้นออกมาได้เลย”
“พวกท่านต้องการผลอสรพิษทองคำมาเพื่อรักษาเขาอย่างนั้นหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์นึกถึงการคาดเดาของตัวเองในตอนแรกขึ้นมา ผลปรากฏว่ามีคนที่ดวงวิญญาณได้รับบาดเจ็บจริงๆ เสียด้วย
“ถูกต้อง มีผลอสรพิษทองคำแล้ว ถ้าหากท่านปู่เล็กฟื้นคืนสติขึ้นมาได้ ก็จะสามารถรื้อฟื้นความจริงในตอนนั้นขึ้นมา
