” ซือหม่าโยวเย่ว์ตอบรับ
“โอ้… ข้าเพียงแค่เดาส่งๆ เท่านั้น เจ้าเป็นผู้หลอมจริงๆ หรือ ช่างเป็นนักหลอมยาขั้นห้าที่เยาว์วัยอะไรเช่นนี้ สนใจจะเข้าร่วมสมาคมนักหลอมยาของข้าหรือไม่เล่า”
“ในภายหน้าค่อยว่ากันเถิด” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ได้สิ รอให้เจ้าจัดการเรื่องทางนี้เสร็จก่อนแล้วค่อยว่ากันก็ได้” หม่าลี่พยักหน้า
นักหลอมยาขั้นห้าที่เยาว์วัยถึงเพียงนี้ ร้ายกาจยิ่งนัก!
สายตาของผู้คนในที่นั้นที่มองซือหม่าโยวเย่ว์เกิดความเปลี่ยนแปลงไปอยู่บ้าง คิดไม่ถึงว่าเธอจะเป็นนักหลอมยาขั้นห้าเลยทีเดียว
“ใช่แล้ว ได้ยินว่าเจ้าถือครองบัตรสีฟ้าของหอเซวียนหยวน ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง” ซือหม่าหลินพูด “แต่พวกเราเสาะหาท่านหมอมามากมาย ล้วนพูดเป็นเสียงเดียวกันว่าจะขาดไขกระดูกมังกรดินไปมิได้เลย”
ตอนนี้ซือหม่าโยวเย่ว์ไม่อยากพูดว่าตนมีของอันล้ำเลิศอย่างน้ำทิพย์วิญญาณอยู่กับตัว จึงคิดจะถอยไปก้าวหนึ่งแล้วเอ่ยว่า “รออีกสองสามวันก็ได้ แต่พวกท่านต้องปล่อยตัวพวกท่านปู่ของข้าก่อน อย่างน้อยก็ต้องคลายผนึกของพวกเขาเสีย แล้วต้องจัดการกับคนที่ทำร้ายพวกเขาด้วย”
“เรื่องนี้…”
“เหลวไหล อยู่ในถิ่นพวกเราเจ้ายังกล้ามาร้องขออะไรมากมายถึงเพียงนี้อีก พวกเราไว้ชีวิตพวกเขาก็ถือว่าไม่เลวแล้ว เจ้าอย่าได้มาขออะไรมากมายถึงเพียงนี้เลย!” ซือหม่าอี้ ชายชราที่ส่งแรงกดดันมาทางเธอในตอนนั้นตะคอกใส่
“พูดเช่นนี้แปลว่าพวกท่านจะไม่ยอมทำอย่างนั้นหรือ” ซือหม่าโยวเ