ว์มองประตูใหญ่ของตระกูลซือหม่าแล้วเอ่ยว่า “ข้าเป็นเพียงปรมาจารย์วิญญาณตัวเล็กๆ เท่านั้น กลัวแต่ว่าหากเข้าไปแล้ว ยังไม่ทันได้พบพวกท่านปู่ ตัวข้าเองก็คงจบชีวิตไปเสียก่อนแล้วน่ะสิ!”
“สามหาวนัก!” มีคนตระกูลซือหม่าตะโกนขึ้นมา “ตระกูลเราสูงส่งโปร่งใสมาโดยตลอด จะปล่อยให้เจ้ามาใส่ร้ายได้หรือ!”
“ข้ามิได้ใส่ร้ายพวกท่านเสียหน่อย แต่พวกท่านมิอาจทำให้ข้าเชื่อใจได้มากพอต่างหากเล่า!” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ที่แท้แล้วพวกท่านจะให้ข้าพบท่านปู่หรือไม่ ถ้าหากไม่ให้ ข้าก็จะได้ทำลายผลอสรพิษทองคำนี่ทิ้งเสีย!”
เธอพูดพลางบีบผลอสรพิษทองคำเอาไว้แน่น เพียงแค่ออกแรง ผลอสรพิษทองคำนั้นก็ต้องแหลกสลายไป
“โยวเย่ว์ อย่านะ!” ซือหม่าโยวหยางและซือหม่าโยวฉิงตะโกนเสียงดังลั่นพร้อมกัน ใจหายวาบ
“เฮ้ย… เจ้าเด็กน้อย อย่ามุทะลุเช่นนี้สิ” หม่าลี่โบกไม้โบกมือ แทบจะเข้ามาแยกมือเธอออกจากกันอยู่แล้ว “เจ้ารู้หรือไม่ว่าของสิ่งนี้ล้ำค่าเพียงใด บางทีในใต้หล้านี้อาจจะมีเพียงแค่ผลในมือเจ้าเพียงผลเดียวเท่านั้นก็เป็นได้! อย่ามุทะลุ อย่ามุทะลุ”
ซือหม่าโยวเย่ว์มองซือหม่าโยวหลินแล้วพูดว่า “ตำแหน่งของท่านสูงที่สุดในตอนนี้กระมัง ข้าต้องการพบพวกท่านปู่ของข้า”
“ตอนนี้พวกเขาออกมามิได้หรอก” ซือหม่าโยวหลินพูด “หากไม่มีคำสั่งท่านประมุขตระกูล พวกเขาก็ออกมาจากเรือนมิได้”
“เช่นนั้นก็ให้ซือหม่าหลินมาคุยสิ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “เขารับปากข้าเอาไว้ว่าจะปกป้องพ
