วกท่านปู่ของข้า”
“เข้ามาสิ ข้าจะปกป้องชีวิตเจ้าอย่างไม่ต้องสงสัยเลย” เสียงของซือหม่าชิงดังลอยมา
ซือหม่าโยวเย่ว์ยังคงลังเล
“ในเมื่อมาพบกับเรื่องนี้แล้ว มิสู้ข้าเข้าไปเป็นเพื่อนเจ้าดีกว่า จะต้องช่วยปกป้องชีวิตเจ้าได้อย่างแน่นอน” หม่าลี่หรี่ตาพูดว่า “แต่เจ้าต้องรับปากข้าว่าหลังจากเสร็จสิ้นเรื่องนี้แล้วจะต้องให้ข้าดูผลไม้ผลนี้ด้วย”
“จุ๊ๆ… มีการคุ้มกันของรองประธานสมาคมนักหลอมยาทั้งที จะต้องไม่มีอันตรายอย่างแน่นอน!”
“นั่นก็ใช่ ต่อให้ตระกูลซือหม่าเป็นขุมอำนาจชั้นหนึ่ง พวกเขาก็ยังต้องฟังคำพูดของหม่าลี่อยู่ดี มิฉะนั้นในภายหน้านักหลอมยาทั้งหลายก็คงตัดขาดการไปมาหาสู่กับพวกเขากันหมด!”
“ไม่รู้ว่าเขาจะเข้าไปหรือไม่”
“น่าจะเข้าไปอยู่หรอก”
อันที่จริงแล้วซือหม่าโยวเย่ว์มิได้สนใจการคุ้มกันเลย อาการบาดเจ็บของเจ้าไก่ฟ้าหายดีแล้ว นอกเสียจากว่าตระกูลซือหม่ามีบุคคลระดับเทพปรากฏตัวขึ้น ไม่อย่างนั้นหากเธอต้องการจะไปก็ไม่มีใครขัดขวางได้
พวกเว่ยจือฉียืนอยู่ข้างกายเธออย่างเงียบๆ มาโดยตลอด รอให้เธอตัดสินใจอย่างเดียวเท่านั้น
“เข้าไปกันดีกว่า” ซือหม่าโยวเย่ว์ถอนหายใจแล้วเอ่ยว่า “ถ้าอย่างนั้นขอให้ท่านผู้เฒ่าโปรดช่วยข้าสักครั้งด้วย”
“ได้สิๆ ขอเพียงแค่เจ้ายอมเอาผลอสรพิษทองคำให้ข้าดูก็พอแล้ว” หม่าลี่พูดพลางถูมือ
“เชิญ” ซือหม่าโยวหลินแสดงท่าทางเชื้อเชิญ ซือหม่าโยวเย่ว์ยกขาก้าวเดินเข้าไป
เธอรู้ว่า พวกเขาไม่มีทางจัดการ
