เรื่องนี้ที่หน้าประตูใหญ่อย่างแน่นอน ถึงอย่างไรเรื่องนี้ก็อาจเกี่ยวพันถึงเรื่องบางอย่างที่พวกเขาไม่รู้ ที่เธอทำเช่นนี้ก็เพราะอยากสร้างแรงกดดันข้างนอกนี้เท่านั้น
เจ้าไก่ฟ้าตามติดอยู่ข้างกายซือหม่าโยวเย่ว์ ในขณะที่เดินผ่านพี่น้องตระกูลหั่วก็มองพวกเขาอย่างเฉยชาปราดหนึ่ง แต่กลับทำให้สองคนนั้นหนาวสะท้าน
“ให้ความรู้สึกแกร่งกล้าเหลือเกิน…” รอจนพวกเขาเข้าไปแล้ว หั่วจือเจียวจึงพูดอย่างตกตะลึง
หั่วจือเหยียนก็เหงื่อแตกเต็มหลังเช่นกัน สายตานั้นให้ความรู้สึกราวกับจะแทงทะลุร่างกายพวกเขา
“คนผู้นั้น เป็นใครกัน…”
ซือหม่าโยวเย่ว์เดินตามซือหม่าโยวหลินไปยังห้องโถงใหญ่ของเรือนหลัก พวกซือหม่าหลินและซือหม่าชิงต่างรอคอยกันอยู่ข้างใน
เธอมองปราดหนึ่ง ผู้ที่จะมานั่งอยู่ที่นี่ได้ล้วนมีพลังยุทธ์ไม่เบา และดูเหมือนจะมีอายุอานามไม่น้อยแล้วด้วย
“ท่านปู่ทุกท่าน ซือหม่าโยวเย่ว์มาแล้วขอรับ” ซือหม่าโยวหลินคารวะคนในห้องอย่างนอบน้อม
“เจ้าก็คือซือหม่าโยวเย่ว์อย่างนั้นหรือ ใช่เจ้าหรือไม่ที่โวยวายอยู่ข้างนอกว่าจะให้พี่ใหญ่ข้าออกไปพบน่ะ” ชายชราผู้หนึ่งมองซือหม่าโยวเย่ว์ แรงกดดันของระดับราชันวิญญาณกดดันมาทางเธอ
ซือหม่าโยวเย่ว์ยืนอยู่ที่เดิม ไม่ขยับเลยแม้แต่นิดเดียว แล้วพูดอย่างเรียบเรื่อยว่า “แรงกดดันของท่านไม่มีผลกับข้าหรอกนะ ท่านเก็บมันเอาไว้ดีกว่า”
หลังจากนั้นเธอก็มองซือหม่าหลินแล้วเอ่ยว่า “ข้านำของมาแล้ว ข้าต้องการพบพวกท
