ตะลึงในตอนแรก หลังจากนั้นจึงถลันเข้ามา
ต่อมาซือหม่าโยวหลินและพี่น้องตระกูลหั่วซึ่งอยู่ที่นี่ด้วยก็ออกมาเช่นกัน
“เจ้าคือซือหม่าโยวเย่ว์อย่างนั้นหรือ” ซือหม่าโยวฉิงมองซือหม่าโยวเย่ว์อย่างไม่อยากเชื่อ ที่แท้แล้วสหายของตนก็คือผู้ที่ทำข้อตกลงกับตระกูลของตนนั่นเอง
ซือหม่าโยวเย่ว์มองซือหม่าโยวฉิงปราดหนึ่ง มิได้ปฏิเสธ แล้วตะโกนต่อไปว่า “ซือหม่าหลิน ข้ามาทวงสัญญา ท่านอยู่ที่ไหน”
“เหลวไหล! เจ้ามาเรียกชื่อท่านปู่ได้เสียที่ไหนกัน!” มีคนตวาดใส่
ซือหม่าโยวเย่ว์ยิ้มแล้วเอ่ยว่า “ชื่อไม่ได้มีไว้เรียก แล้วเอาไว้กินอย่างนั้นหรือ ถ้าหากเป็นเช่นนั้น เจ้าก็กินให้ข้าดูสักคำหนึ่งสิ”
“ฮ่าๆ…”
เมื่อได้ฟังคำพูดของเธอ ผู้คนที่มุงดูอยู่ก็พากันหัวเราะออกมา
“ไม่เป็นไรหรอก ในเมื่อมาถึงแล้วก็เข้ามาเถิด” เสียงของซือหม่าหลินดังมาจากข้างใน
“ท่านออกมาดีกว่า บ้านตระกูลซือหม่านี้ ถ้าหากข้าเข้าไปแล้วจะออกมาอย่างปลอดภัยได้หรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
ฝูงชนเกิดความโกลาหล
“ซือหม่าหลินผู้นี้สำเร็จเป็นจ้าววิญญาณมาสองปีแล้ว แต่ตอนนี้แค่เชิญรุ่นเยาว์เข้าบ้านยังทำไม่สำเร็จเลย!”
“ตระกูลซือหม่านี้พอเข้าไปแล้วก็เหมือนกับเนื้อเข้าปากเสือ หากเข้าไปก็ไม่แน่ว่าจะได้กลับออกมา มิสู้อยู่ข้างนอกดีกว่า ค่อยปลอดภัยหน่อย”
“ซือหม่าโยวเย่ว์ เป็นแค่เด็กรุ่นเยาว์แต่กลับกล้าพูดจาเช่นนี้ได้!” คนของตระกูลซือหม่าพูดอย่างไม่พอใจ
“ข้ามิได้ทำข้อตกลงกับพวกท่า
