ลาผ่านไปอีกสิบวันค่อยออกมาอีกทีแล้วกัน ตอนนี้ก็ปลีกวิเวกกันไปก่อน” โอวหยางเฟยลุกขึ้นยืนก่อนจะนำออกไปเป็นคนแรก
ทุกคนพากันออกไปจากห้องของซือหม่าโยวเย่ว์ เธอนั่งขัดสมาธิแล้วเริ่มต้นใช้เวลาสิบวันนี้ทำพื้นฐานให้เสถียร
ตลอดสิบวันนี้ พวกซือหม่าโยวเย่ว์มิได้ลงไปชั้นล่างเลยแม้แต่ก้าวเดียว คนของขุมอำนาจจำนวนไม่น้อยต่างรอคอยพวกเขาอยู่ข้างล่าง แต่กลับไม่เห็นเงาร่างของใครเลยแม้แต่คนเดียว
คืนก่อนหน้าที่จะถึงระยะเวลาสามปีที่สัญญากันเอาไว้ เจ้าไก่ฟ้าก็กลับมา ทั้งยังได้รับบาดเจ็บอีกด้วย
ซือหม่าโยวเย่ว์มองเจ้าไก่ฟ้าแล้วเอ่ยว่า “เจ้าได้รับบาดเจ็บนี่”
“ไม่เป็นไรหรอกน่า” เจ้าไก่ฟ้าพูด
“วิญญาณได้รับบาดเจ็บ การฟื้นฟูกลับมานั้นจะค่อนข้างช้า” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดพลางหยิบน้ำทิพย์วิญญาณขวดเล็กออกมาแล้วเอ่ยว่า “พลังยุทธ์ระดับเจ้า สองหยดก็น่าจะทนรับได้ละนะ”
ถึงแม้เจ้าไก่ฟ้าจะไม่รู้ว่าคือสิ่งใด แต่ก็สัมผัสได้ว่ามิใช่ของธรรมดา เขาจึงรับขวดหยกมาแล้วเอ่ยคำขอบคุณอย่างไร้ซึ่งความหยิ่งยโส
“ไม่ต้องหรอก ข้าเพียงแค่สร้างความมั่นใจเพื่อเรื่องในวันพรุ่งนี้เท่านั้นเอง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
เจ้าไก่ฟ้าหยิบเอาน้ำทิพย์วิญญาณกลับมายังห้องของเขาแล้วดื่มลงไปสองหยด หลังจากนั้นจึงเริ่มต้นซ่อมแซมวิญญาณที่ได้รับบาดเจ็บของตน
ซือหม่าโยวเย่ว์ไม่ได้ถามว่าเขาไปที่ไหนมา ได้รับบาดเจ็บได้อย่างไร เรื่องอย่างการที่เขาได้รับบาดเจ็บกลับมาเช่นนี้ มิใ
