่าโยวเจ๋อทั้งสามคนจะตกใจกับยาวิเศษของพวกเป่ยกงถัง แต่กลับมิได้ใส่ใจอะไรมากนัก ก็แค่นักหลอมยาคนหนึ่งเท่านั้น ตระกูลของพวกเขาก็มีนักหลอมยาอยู่หลายคนเหมือนกัน
แต่คิดไม่ถึงว่าจู่ๆ จะมีนักหลอมยาโผล่มาถึงสองคน นอกจากนี้ยังเป็นนักหลอมยาขั้นสี่อีกด้วย สิ่งที่สำคัญที่สุดก็คือพวกโยวเย่ว์ยังดูอายุน้อยกว่าพวกตนเสียอีก หากมีเวลามากกว่านี้ ทักษะการหลอมยาของพวกเขาจะไปได้ไกลขนาดไหน!
พนักงานเหล่านั้นเริ่มต้นนับยาวิเศษชุดที่สองโดยละเอียดอีกครั้ง ใช้เวลาครู่ใหญ่จึงนับเสร็จ เพราะมีจำนวนมากกว่าเป่ยกงถังหลายร้อยเม็ด
“ไอ้หยา พวกเจ้าเอาของมาขายกันหมด ข้าก็จัดการพื้นที่แหวนเก็บวัตถุของข้าด้วยดีกว่า” เจ้าอ้วนชวีก้าวเข้ามาแล้วเอ่ยว่า “ที่นี่รับซื้ออาวุธวิญญาณหรือไม่”
พนักงานพยักหน้าแล้วเอ่ยว่า “รับซื้อขอรับ”
“เยี่ยมเลย ข้าก็ขายของแลกเงินมาซื้อของด้วยดีกว่า เงินที่เก็บมาไม่พอ!” เจ้าอ้วนชวีพูดจบก็มาที่ข้างโต๊ะแล้วโบกมือคราหนึ่ง อาวุธวิญญาณกว่าร้อยชิ้นจึงปรากฏขึ้นบนโต๊ะ เพราะพื้นที่ไม่พอ จึงมีส่วนหนึ่งวางบนพื้นด้วย
…………………………………….