าลามกแล้วเตะเขาอย่างแรงทีหนึ่งก่อนจะเอ่ยว่า “เป็นเช่นไรบ้างเล่า ข้าบอกแล้วว่าวันนี้จะสังหารพวกเจ้าสองคนเสีย ก็สังหารพวกเจ้าจนได้! คิดจะช่วงชิงผู้หญิงกับน้องชายของข้า ชาติหน้ารู้จักล้างตาเจ้าให้สว่างสักหน่อยนะ ไม่ใช่อยากจะแตะต้องใครก็ทำไปทั่ว เข้าใจหรือไม่”
“…” ตาเฒ่าลามกมิได้ส่งเสียง
ซือหม่าโยวเย่ว์คุกเข่าลงแล้วดึงแหวนเก็บวัตถุหลายวงบนนิ้วมือของตาเฒ่าลามกไปก่อนจะพูดว่า “ถึงอย่างไรเจ้าก็ต้องตายอยู่ดี คิดเสียว่าให้ของพวกนี้เป็นค่าตกใจของพวกเราแล้วกันนะ”
“อ๊อก!…”
ตาเฒ่าที่เดิมทียังเหลือลมหายใจเฮือกสุดท้ายถูกพฤติกรรมราวกับโจรปล้นชิงของซือหม่าโยวเย่ว์ทำให้โมโหจนกระอักเลือดแล้วสำลัก
เธอซัดเปลวเพลิงกองหนึ่งไปบนร่างของตาเฒ่าลามกแล้วแผดเผาซากศพของเขา
เป่ยกงถังซัดเปลวเพลิงอีกกองไปยังร่างของชายหนุ่มลามก ซึ่งก่อนจะทำเช่นนี้ก็ไม่ลืมที่จะถอดแหวนเก็บวัตถุของเขามาด้วย
คนสองคนที่คิดจะทำร้ายน้ำใจนางก็ถูกพวกนางกำจัดไปเช่นนี้เอง
ตอนนี้ทั้งสองตายไปแล้ว ความเชื่อมโยงกับแหวนเก็บวัตถุก็ถูกตัดขาดไปด้วย ตอนนี้จึงกลายเป็นแหวนไร้เจ้าของ
ซือหม่าโยวเย่ว์และเป่ยกงถังใช้สติหยั่งรู้ของแต่ละคนแทรกเข้าไปในนั้นเพื่อตรวจตราดูว่าในนั้นมีสิ่งใดอยู่บ้าง
“บ้าเอ๊ย เจ้าเฒ่านี่ช่างมีมรดกมากมายเหลือเกิน!” ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นทรัพย์สมบัติภายในนั้นแล้วก็อดร้องตะโกนออกมามิได้
“เจ้าหนุ่มนี่ก็เช่นกัน” เป่ยกงถังพูด
“ดูจากข้าวของของพ
