มิน่าเล่าตอนที่เธอตื่นขึ้นมาจึงไม่เห็นเจ้าไก่ฟ้าอยู่ในโรงเตี๊ยม ที่แท้ก็ไปทำตัวเป็นวีรบุรุษช่วยเหลือสาวงามนี่เอง
“พวกเจ้ารู้หรือไม่ว่าอีกฝ่ายเป็นใคร” เธอเอ่ยถาม
“รู้สิ” เสี่ยวถูพูด “อีกฝ่ายบอกว่าพวกเขาเป็นคนของตระกูลน่าหลานอะไรนั่น ข้าได้ยินคนที่ยืนดูอยู่ข้างๆ บอกว่าเป็นขุมอำนาจชั้นหนึ่งอะไรสักอย่าง”
“ตระกูลน่าหลานหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์ได้ยินชื่อนี้อีกครั้งก็ตกใจอยู่บ้าง ตระกูลน่าหลานแห่งอาณาจักรตงเฉินมีความแค้นกับพวกเขาอยู่ไม่น้อยทีเดียว
ในเมื่อตระกูลซือหม่าคือขุมอำนาจที่ตั้งอยู่ที่นั่น ตระกูลน่าหลานก็ต้องมีตระกูลของพวกเขาอยู่เช่นกัน เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าเพิ่งมาถึงก็พบกับพวกเขาเข้าเสียแล้ว
“เช่นนั้นเจ้าไก่ฟ้าได้สังหารพวกเขาจนหมดเลยหรือไม่” ซือหม่าโยวเย่ว์ถามอย่างใคร่รู้
เสี่ยวถูส่ายหน้าแล้วพูดว่า “พี่ไก่ฟ้าพูดว่าเขาเพียงแค่ช่วยคนเท่านั้น ไม่ฆ่าคนส่งเดช! จึงได้ปล่อยตัวสองคนนั้นไป”
“เฮ้อ… น่าเสียดายนัก!” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอย่างเสียใจ
“แต่พี่ไก่ฟ้ามิได้ทำให้ผู้อื่นล่วงรู้ว่าเขาเป็นสัตว์อสูรเหนือเทพ” เสี่ยวถูพูดเสริม
ซือหม่าโยวเย่ว์ตบบ่าเขาแล้วเอ่ยว่า “ไปกินยาวิเศษสักสองเม็ด ให้ตาแพนด้าของเจ้าหายไปก่อน เห็นแล้วไม่น่ารักเอาเสียเลย สำหรับเจ้าอ้วน เจ้าไปหายาวิเศษกินเอาเองนะ เสี่ยวถู พวกเราเข้าไปกันดีกว่า”
พอพูดจบเธอก็ดึงตัวเสี่ยวถูเข้าไปในห้องแล้วเอายาวิเศษให้เขากินสองเม็ด เพียงไม่นาน เป่ย
