จักรพรรดิจันทร์ประจิมได้ฟังซือหม่าโยวเย่ว์พูดเช่นนี้ จึงเริ่มหลั่งเหงื่อเยียบเย็น ถ้าหากเจ้าไก่ฟ้าโมโหขึ้นมา คืนนี้พวกเขาคงเสียมากกว่าได้แน่แล้ว
“นายท่านโปรดระงับโทสะ ข้าจะจัดการนางเดี๋ยวนี้!”
พอพูดจบเขาก็หมุนกายแล้วหยิบเอากระบี่เล่มหนึ่งแทงเข้าทะลุหัวใจของฉินโม่ในทันที
ฉินโม่เพิ่งจะนั่งลงไป เมื่อได้ยินวาจาประโยคนั้นของสัตว์อสูรเหนือเทพก็ตกตะลึงไปเสียแล้ว ยังไม่ทันได้สติกลับมาก็ถูกแทง จึงเงยหน้าขึ้นมองจักรพรรดิจันทร์ประจิมอย่างไม่อยากเชื่อ
“ฝ่าบาท…”
นางตะโกนอย่างอ่อนแอประโยคหนึ่ง ก่อนที่ร่างกายจะค่อยๆ ล้มลงไปด้านข้าง แล้วไร้ซึ่งความเคลื่อนไหวไปในที่สุด
พวกซือหม่าโยวเย่ว์มุมปากกระตุก คนผู้นี้สังหารคนร่วมเรียงเคียงหมอนตนได้อย่างไม่ไว้น้ำใจเลยสักนิดเดียว!
แต่ไม่ว่าใครก็คงได้แต่เลือกทางนี้เท่านั้น เพราะถึงอย่างไรอีกฝ่ายก็แกร่งกล้าเกินไป
“เช่นนี้พอใช้ได้หรือไม่” จักรพรรดิจันทร์ประจิมหันมาถามอย่างระมัดระวัง
“อ้อ เจ้าไก่ฟ้าชองพวกเราบอกว่าตั้งแต่ออกมาก็ยังไม่เคยพบเห็นเรื่องพรรค์นี้มาก่อนเลย จึงไม่ค่อยพอใจสักเท่าใดนัก” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ก่อนหน้านี้มีองค์หญิงที่ต้องการสังหารพวกเรา วันนี้เพิ่งถูกบุกโจมตียามราตรียังไม่พอ แต่ยังถูกด่าว่าเป็นประชากรชั้นต่ำอีก นี่เป็นการดูหมิ่นอย่างรุนแรงสำหรับสัตว์อสูรเหนือเทพตนหนึ่งเลยนะพ่ะย่ะค่ะ!”
“ถ้าหากเป็นไปได้ ขอให้นายท่านโปรดอนุญาตให้ราชสำนักของข้าชดเชย
