กุกตะกักว่า “นี่…นี่ไม่ใช่… ไม่ใช่ยาวิเศษร้อยโคจรที่ราคาประมูลสูงเสียดฟ้าในงานประมูลเมื่อคราวก่อนหรอกหรือ”
ไป๋อวิ๋นฉีจึงค่อยนึกขึ้นมาได้แล้วมองดูยาวิเศษอย่างละเอียดก่อนจะพูดพึมพำว่า “มันดูเหมือนกับยาวิเศษนั่นอยู่มากทีเดียว”
ไป๋หยวนฉุนตบศีรษะของไป๋อวิ๋นฉีฉาดหนึ่งแล้วตะคอกใส่ว่า “ดูเหมือนเสียที่ไหนกันเล่า นี่มันใช่เลยต่างหาก! เจ้ามันช่างโง่เง่านัก!”
“ใช่จริงๆ น่ะหรือ” ไป๋อวิ๋นฉีคลำศีรษะพลางเอ่ยขึ้น “นั่นมิได้หมายความว่าโยวเย่ว์ก็คือบุคคลลึกลับผู้นั้นหรอกหรือ”
ไป๋หยวนฉุนพยักหน้าน้อยๆ คล้ายกับกำลังคิดอะไรอยู่แล้วเอ่ยว่า “ดูเหมือนว่าเขาจะร้ายกาจยิ่งกว่าที่พวกเราจินตนาการเอาไว้เสียอีกนะ!”
ไป๋อวิ๋นฉีพรั่นพรึงเพราะข่าวที่เพิ่งได้รู้เมื่อครู่จนพูดไม่ออก เขาก้มหน้าลงมองยาวิเศษในมือ เมื่อนึกถึงคำพูดที่เธอบอกว่าหวังว่าในภายภาคหน้าจะยังได้พบกันอีก เขาจึงตัดสินใจว่าต่อจากนี้จะพัฒนาไปในระดับที่สูงขึ้นให้ได้!
ก่อนหน้านี้เขารู้สึกว่าการใช้ชีวิตในกลุ่มทหารรับจ้างก็ยอดเยี่ยมเหลือเกินแล้ว แต่พอได้พบกับพวกซือหม่าโยวเย่ว์ มีบางทีที่เขาได้ยินพวกเขาคุยกันเกี่ยวกับเรื่องของโลกเบื้องบน เขาก็มิได้ใส่ใจสักเท่าใดนัก แต่ตอนนี้เขาเพิ่งรู้สึกว่าถ้าหากเป็นไปได้ เขาก็อยากจะไปดูโลกแห่งนั้นสักคราเช่นกัน
“ไปเถิด ข้ากับท่านพ่อเจ้าจะคอยคุ้มกันเจ้าเอง เจ้ากินยาวิเศษนี่ลงไปเสียสิ” ซุนหรานหร่านตบบ่าบุตรชายที่นิ่งงันอยู่พลา