ักสองสามวันพวกเราไปพร้อมกันก็ได้” เจ้าเมืองพูด “พวกเจ้าไม่คุ้นเคยกับที่นั่น หวังว่าข้าจะได้รับเกียรติให้เป็นผู้นำทางของพวกเจ้านะ”
“ได้ไปพร้อมกันกับท่านเจ้าเมืองนับเป็นเกียรติของพวกเราแล้ว” เว่ยจือฉีอมยิ้มพูด
“ฮ่าๆๆ เช่นนั้นพอถึงเวลาพวกเราก็ไปพร้อมกันนะ!” เจ้าเมืองพูดพร้อมหัวเราะเสียงดัง “ส่งเทียบเชิญเรียบร้อยแล้ว ข้าขอตัวกลับก่อน”
“ข้าไปส่งท่านเจ้าเมืองเอง” ไป๋หยวนฉุนทำท่าผายมือเชิญแล้วออกไปพร้อมกับเจ้าเมือง
พอเจ้าเมืองจากไป ไป๋อวิ๋นฉีก็เบ้ปากแล้วเอ่ยว่า “เชิญพวกเจ้าแต่ไม่เห็นเชิญพวกเราเลย”
“เจ้าไม่ไปก็ดีแล้วนี่ ใครจะไปรู้ว่านี่เป็นงานเลี้ยงซ่อนแผนสังหารหรือไม่” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
“ก็จริงอยู่” ไป๋อวิ๋นฉีพยักหน้า เมืองหลวงนั้นอันตรายกว่าเมืองผิงคัง ถ้าหากเขาไปก็ไม่แน่ว่าอาจกลายเป็นตัวถ่วงของพวกเขาแทน
“เอาล่ะ รับเทียบเชิญกันเสร็จแล้วก็กลับไปพักผ่อนเถิดนะ” ซือหม่าโยวเย่ว์บิดขี้เกียจคราหนึ่งก่อนกลับออกไป
พวกเว่ยจือฉีก็ตามกลับไปยังเรือนที่พักด้วย
เป่ยกงถังไม่ได้ไปด้วย พอซือหม่าโยวเย่ว์กลับไปแล้วก็ไปยังห้องของเสี่ยวถูซึ่งเป่ยกงถังกำลังสอนสิ่งพื้นฐานบางอย่างให้กับเสี่ยวถูอยู่
เป่ยกงถังเห็นซือหม่าโยวเย่ว์เข้ามาจึงเอ่ยถามว่า “เรียกเจ้าไปมีเรื่องอันใดหรือไม่”
“อื้ม” ซือหม่าโยวเย่ว์เดินเข้าไปแล้วยกกาน้ำชาบนโต๊ะขึ้น ก่อนจะดื่มจากปากของกาน้ำชา เมื่อดื่มพอแล้วจึงเอ่ยว่า “จักรพรรดิจันทร์ประจิมให้
