ัตว์อสูรเหนือเทพ เจ้าว่าเจ้าจะเลือกใครเล่า” เว่ยจือฉีถาม
“ย่อมต้องเป็นสัตว์อสูรเหนือเทพแน่นอนอยู่แล้วสิ!” เจ้าอ้วนชวีพูดอย่างมั่นใจ
“ดังนั้นองค์จักรพรรดิก็ควรจะเลือกเช่นนี้เหมือนกัน ถ้าหากเขากล้าแตะต้องพวกเจ้า พวกเราก็ไม่รังเกียจที่จะพาเจ้าไก่ฟ้ากลับมาจัดการพวกเขาให้ราบคาบ! อย่างแย่ที่สุดก็ทำให้เขาต้องวิ่งหนีหางจุกตูดเท่านั้นเอง!” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ถึงอย่างไรพวกเราก็ต้องไปที่เมืองหลวงอยู่ดี ด้วยอิทธิพลของเขาแล้วไม่มีทางที่จะไม่รู้ที่อยู่ของพวกเราหรอก”
“ถึงตอนนั้นข้าจะไปกับพวกเจ้าด้วยก็แล้วกัน” ไป๋อวิ๋นฉีพูดโดยไม่คิดก่อนเลยด้วยซ้ำ
“พวกเราไปเมืองหลวงแล้วก็จะไปอาณาจักรอู๋กลางกันต่อเลย แล้วเจ้าจะไปทำไมกัน” ซือหม่าโยวเย่ว์ถามอย่างไม่เห็นด้วย
“ข้าจะไปดูกับพวกเจ้าด้วย ถ้าหากเกิดเรื่องอันใดขึ้น ข้าก็จะได้อยู่ด้วยอย่างไรเล่า” ไป๋อวิ๋นฉีพูด
“ไม่เอาหรอก” เว่ยจือฉีส่ายหน้าแล้วเอ่ยว่า “พวกเราอยู่ที่นี่อย่างไม่มีหัวนอนปลายเท้า หากเกิดเรื่องขึ้น อย่างแย่ที่สุดก็แค่วิ่งหนีหางจุกตูดเท่านั้น แต่เบื้องหลังเจ้ายังมีกลุ่มทหารรับจ้างนกนางนวลอยู่อีก ถ้าหากเกิดเรื่องอันใดขึ้น พวกเขาก็จะพลอยลำบากไปด้วยนะ”
“แต่ว่า…”
“วางใจเถิดน่า มีเจ้าไก่ฟ้าอยู่ทั้งที เจ้ายังเป็นกังวลเรื่องความปลอดภัยของพวกเราอยู่อีกหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด
ไป๋อวิ๋นฉีมองเจ้าไก่ฟ้าที่สงบเงียบอยู่ข้างๆ มาโดยตลอดปราดหนึ่งแล้วพูดว่า “ก็จริงอ
