และเป่ยกงถังนั้นใกล้เคียงกัน ในศึกชี้ขาดครั้งสุดท้าย นางก็โชคร้ายถูกเป่ยกงถังสังหาร
เจ้าอ้วนชวีมองดูซากศพที่ร่วงหล่นลงสู่พื้นแล้วก็ส่ายหน้าพลางเอ่ยว่า “เป็นองค์หญิงอยู่ดีๆ ดันมาเข้าร่วมกับเรื่องนี้ด้วย ตอนนี้จะมานึกเสียใจก็ไม่มีประโยชน์แล้วกระมัง”
“พลังยุทธ์ของนางไม่เลวเลยจริงๆ ถ้าหากมิใช่เพราะเป่ยกงฝึกฝนอยู่ในภูเขามาเนิ่นนานถึงเพียงนั้น เกรงว่าก็คงจะยังมิใช่คู่ต่อสู้ของนางหรอก” เว่ยจือฉีพูด
“ถึงอย่างไรก็มิใช่คนดีอะไรอยู่แล้ว” โอวหยางเฟยพูด สิ่งที่มิได้พูดออกมาก็คือ ฆ่าไปแล้วก็ฆ่าไปเถิด
“องค์หญิงผู้นี้ได้รับความรักใคร่จากฝ่าบาทแห่งอาณาจักรจันทร์ประจิมเป็นอย่างยิ่ง พวกเราสังหารนางไป ก็เท่ากับล่วงเกินราชสำนักจันทร์ประจิมแล้วกระมัง” เป่ยกงถังพูดอย่างขอโทษขอโพยอยู่บ้าง
“จะไปกลัวอะไรกันเล่า ก็แค่ปรับไปตามสถานการณ์ ถ้าหากราชสำนักจันทร์ประจิมมีสมองสักหน่อยก็ไม่ควรจะมาหาเรื่องพวกเรา มิฉะนั้นพวกเราจะทำให้พวกเขามิได้อยู่อย่างเป็นสุขเลย!” ซือหม่าโยวเย่ว์ยักไหล่ มิได้นำเรื่องนี้มาใส่ใจเลย
พอถึงเวลาก็แค่บอกว่าเจ้าไก่ฟ้าฆ่านาง หากพวกเขาอยากแก้แค้นก็ย่อมได้ ก็ไปแก้แค้นเอากับเจ้าไก่ฟ้าแล้วกัน!
เจ้าไก่ฟ้าคล้ายกับจะสัมผัสได้ถึงความคิดในใจเธอจึงก้มหน้าลงมองเธอแวบหนึ่ง ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่
