เมืองของเมืองผิงคังยังบอกว่าจะไปช่วยซีเย่ว์ซี แต่เมื่อเห็นเจ้าไก่ฟ้าแล้วก็ตกใจจนรีบหดตัวกลับเข้าไปในจวนเจ้าเมืองทันที
“มารดาเอ๋ย… กลุ่มโอหังนี่ไปยั่วยุบุคคลเช่นนี้เข้าได้อย่างไรกัน!” เจ้าเมืองตบหน้าอกพลางสบถด่า
โชคดีที่เขามิได้แสดงใจภักดีจะไปช่วยเหลือซีเย่ว์ซีตั้งแต่แรก มิฉะนั้นเกรงว่าตอนนี้คนคงจะกลายเป็นวิญญาณใต้ดาบนี้ไปแล้ว
ขุมอำนาจจำนวนไม่น้อยก็มีความคิดแบบนี้เช่นกัน โชคดีที่มิได้เข้าร่วมเป็นส่วนหนึ่งของเรื่องนี้ด้วย
และขุมอำนาจที่มีความสัมพันธ์ไม่เลวกับกลุ่มนกนางนวลมาก่อนหน้านี้ แต่คราวนี้มิได้ยื่นมือเข้าช่วยเหลือก็นึกเสียใจไม่น้อยเลย มีสิ่งมีชีวิตอย่างสัตว์อสูรเหนือเทพอยู่ ในภายหน้ากลุ่มนกนางนวลจะยังก้าวหน้าได้น้อยอยู่อีกหรือ
“ฮ่าๆ ข้ายังไม่เคยสู้กับคนมากมายถึงเพียงนี้มาก่อนเลย!” เจ้าอ้วนชวีเหวี่ยงกำปั้น หนึ่งหมัดจัดการหนึ่งคน ทำให้เขาสนุกสนานเป็นอย่างยิ่ง
ซือหม่าโยวเย่ว์พยายามหาคู่ต่อสู้ที่พลังยุทธ์สูงสักหน่อย แต่คนเหล่านั้นล้วนถูกเจ้าไก่ฟ้าทำให้ตกใจกลัว ย่อมมิใช่คู่ต่อสู้ของเธออยู่แล้ว จึงทำให้ความคิดของเธอที่จะหาคนมาต่อสู้ด้วยดีๆ ต้องสูญเปล่าไป
ก็เหมือนกับเธอออกหมัดแรงๆ ไปแล้วแต่กลับต่อยถูกปุยนุ่น ทำให้เธอหดหู่ใจไม่น้อยเลย
การต่อสู้ยกนี้ดำเนินไปตลอดวัน ทำให้ซากศพกองเต็มถนนหลายสายด้านหน้ากลุ่มนกนางนวล ผู้คนที่มากันต่างเป็นไปตามคำพูดประโยคนั้น… ไปไม่กลับ
พลังยุทธ์ของซีเย่ว์ซี
