์ขมวดคิ้ว
“ความจริงแล้วเมื่อหลายวันก่อนฉินหมิงได้พาคนมาที่นี่เพื่อให้ท่านพ่อมอบตัวพวกเจ้าให้ บอกว่าพวกเจ้าสังหารฉินอู่” ไป๋อวิ๋นฉีพูด “แต่ท่านพ่อบอกว่าพวกเจ้าสังหารฉินหมิงเพื่อช่วยเหลือข้า ดังนั้นจึงไม่มีทางมอบตัวพวกเจ้าให้อยู่แล้ว ทั้งยังกำชับด้วยว่าห้ามบอกพวกเจ้า ให้พวกเจ้าหลบอยู่ในบ้านพวกเรา”
“มิน่าเล่า ระยะนี้เจ้าจึงไม่ยอมให้พวกเราออกจากบ้านเลย” เพลิงโทสะปะทุขึ้นในใจของซือหม่าโยวเย่ว์ เธอกำหมัดแน่นโดยไม่รู้ตัว
“อื้ม คราวนี้พวกเรารับภารกิจหนึ่งมาพอดี ท่านพ่อจึงไปด้วยตนเอง แต่คิดไม่ถึงว่าซีเย่ว์ซีจะกลับไปแล้วให้พระชายาส่งยอดฝีมือระดับจ้าววิญญาณมาสองคน อาศัยโอกาสที่ท่านพ่อออกไปปฏิบัติภารกิจข้างนอกทำร้ายเขา ถ้าหากมิใช่เพราะพวกเขาป้องกันอย่างสุดชีวิต เกรงว่าตอนนั้นท่านพ่อก็คงไม่เหลือแม้แต่โครงกระดูกแล้ว” ไป๋อวิ๋นฉีพูดมาถึงตรงนี้ เส้นเลือดที่หน้าผากก็เต้นตุบๆ แสดงถึงความโกรธไม่เบาเลยทีเดียว
“เหตุใดพวกเจ้าจึงไม่บอกเรื่องนี้กับพวกเราเล่า ถ้าหากพวกเราจากไปให้เร็วหน่อยแล้วละก็…” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอย่างตำหนิตนเอง
“พวกเจ้าเป็นผู้มีพระคุณของข้า แล้วพวกเราจะมอบตัวพวกเจ้าออกไปได้อย่างไรกัน” ไป๋อวิ๋นฉีตบบ่าซือหม่าโยวเย่ว์
“กลุ่มโอหังอยากจะแตะต้องพวกเรามาโดยตลอดอยู่แล้ว เรื่องของฉินอู่เป็นเพียงแค่ข้ออ้างเท่านั้นแหละ” ซุนหรานหร่านพูด “ต่อให้ไม่มีพวกเจ้า พวกเขาก็ต้องหาเหตุผลอื่นมาอ้างอยู่ดี พวกเจ
