ผลแพ้ชนะจะเป็นเช่นไรคงไม่ต้องให้จวินหลานพูดมากนะเจ้าคะ มียาวิเศษพลังเทวะอยู่ทั้งหมดสองเม็ด แต่ละเม็ดราคาขั้นต่ำหนึ่งหมื่นห้าเจ้าค่ะ”
ซือหม่าโยวเย่ว์คิดไม่ถึงว่าราคาขั้นต่ำของยาวิเศษพลังเทวะจะอยู่เพียงแค่หนึ่งหมื่นห้าพันเท่านั้น ลูกปัดแก้วผลึกของตนก็มีราคาขั้นต่ำถึงหนึ่งหมื่นหกพันแล้ว
พอเธอได้สติกลับมา ราคาของเม็ดแรกก็กำหนดเอาไว้ที่ที่สองแสนห้าแล้ว
และราคาสุดท้ายของเม็ดที่สองอยู่ที่สามแสน
“ราคาขั้นต่ำหนึ่งหมื่นห้า ราคาสุดท้ายคือสามแสน เรียกได้ว่าโขกไปถึงยี่สิบเท่า ยาวิเศษร้อยโคจรเม็ดหนึ่งกำหนดราคาเอาไว้ที่สองหมื่น เช่นนั้นอาจเพิ่มสูงถึงสี่แสนก็เป็นไปได้! โอ้โห รวยเละเลยทีเดียว” ซือหม่าโยวเย่ว์คำนวณราคาดูแล้ว หัวใจก็เบ่งบานราวดอกไม้
“เย่ว์เย่ว์ ใจเย็นๆ ก่อนนะ ไม่ใช่แค่ล้านกว่าตำลึงทองเองหรอกหรือ ก่อนหน้านี้เจ้าเคยได้มากกว่านี้อีกนะ!” เจ้าคำรามน้อยคว้าผลไม้ทิพย์ผลหนึ่งไปกินพลางมองเธออย่างรังเกียจปราดหนึ่ง
“นั่นมันอดีต ถึงอย่างไรข้าก็จำไม่ได้แล้ว ข้ารู้เพียงแค่ตอนนี้ข้ายากจนยิ่งนัก” ซือหม่าโยวเย่ว์เอ่ยพึมพำ “ไม่ได้การล่ะ ข้าต้องคิดหาวิธีเพิ่มราคาให้สูงขึ้นไปอีก
ยาวิเศษพลังเทวะถูกยกลงไป ที่ถูกยกขึ้นมาแทนก็คือยาวิเศษร้อยโคจรของเธอนั่นเอง
ยาวิเศษร้อยโคจรมิได้ถูกวางเอาไว้ในขวด หากแต่วางอยู่บนผ้าแดง ยาวิเศษสีทองอร่ามสี่เม็ดดึงดูดความสนใจของทุกคนในที่นั้นทันที
“นี่ก็คือยาวิเศษร้อยโคจร”
“ดูแ
