รดา ข้ารักถนอมร่างกายตัวเองเป็นอย่างยิ่ง” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “ไม่ยอมคุกเข่าต่อฟ้าดิน คุกเข่าให้เพียงบิดามารดาเท่านั้น ส่วนลูกพี่ลูกน้องของท่านนั้นยิ่งไม่ได้เข้าไปใหญ่เลย”
“ไม่ยอมคุกเข่าต่อฟ้าดิน…” ซีเย่ว์ซีได้ฟังวาจาของซือหม่าโยวเย่ว์แล้วตกตะลึงไปชั่วครู่ก่อนจะเอ่ยว่า “เป็นเด็กที่มีความทะเยอทะยานดีนี่ แต่ความทะเยอทะยานนี้อาจถูกทำลายลงด้วยพลังยุทธ์นะ”
“จริงหรือ” ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นอีกฝ่ายไม่ยอมปล่อยตนไปจึงยักไหล่แล้วเอ่ยอย่างจนใจว่า “ทำเช่นไรดีเล่า ข้าไม่อยากลงมือกับสาวงามเลย! หากทำร้ายท่านแล้วข้าต้องเจ็บปวดใจเป็นแน่แท้”
“เช่นนั้นก็มาดูกันว่าจะเป็นใครทำร้ายใครกันแน่” ซีเย่ว์ซีพูดพลางหมุนนิ้วมือแล้วคว้าจับไปทางซือหม่าโยวเย่ว์
ซือหม่าโยวเย่ว์เห็นความเร็วของนาง รวมทั้งกระแสลมที่เกิดขึ้นเพราะนางแล้วจึงพอเข้าใจในพลังยุทธ์ของนางอย่างคร่าวๆ เธอเบี่ยงกายหลบการโจมตีของนางได้อย่างง่ายดายก่อนจะถอยไปด้านหลังอย่างรวดเร็วสองก้าวเพื่อหลบหลีกจากเขตการโจมตีของอีกฝ่าย
ซีเย่ว์ซีคิดไม่ถึงว่าซือหม่าโยวเย่ว์จะรวดเร็วถึงเพียงนี้ ตอนที่เธอหลบหลีกนั้นตนก็เปลี่ยนทิศทางไล่ตามไป แต่กลับมิอาจคว้าจับตัวเธอไว้ได้
“แม่สาวงาม ถ้าหากเจ้าจับตัวข้าได้ภายในสิบกระบวนท่า ข้าก็จะยอมขอโทษนาง เตรียมตัวให้ดีล่ะ!” ซือหม่าโยวเย่ว์หลบหลีกพลางพูดพร้อมรอยยิ้ม
ซีเย่ว์ซีมีพลังยุทธ์สูงส่งกว่าคนในวัยเดียวกันมาโดยตลอด แต่ไหนแต่ไรก็ไม่
