่เม็ดก็ต้องประมูลได้เงินอย่างน้อยสี่แสน”
“เช่นนั้นรวมกันก็ได้หนึ่งล้านเลยน่ะสิ!” เจ้าอ้วนชวีพูด “รู้สึกราวกับเป็นมหาเศรษฐีในชั่วข้ามคืนเลยทีเดียว”
“มหาเศรษฐีชั่วข้ามคืนบ้านเจ้าสิ!” ซือหม่าโยวเย่ว์ฟาดเจ้าอ้วนชวีคราหนึ่งแล้วพูดว่า “ข้าก็มั่งมีมาโดยตลอดอยู่แล้ว เพียงแต่ก่อนหน้านี้เป็นสิ่งของ ตอนนี้มาแลกเปลี่ยนเป็นเงินทองก็เท่านั้นเอง”
“เช่นนั้นคราวนี้ต้องคว้าลูกปัดแก้วผลึกมาครองได้แน่” เว่ยจือฉีพูด “แต่ว่า… โยวเย่ว์ เหตุใดเจ้าจึงต้องได้ลูกปัดแก้วผลึกมาครองให้จงได้เล่า ก่อนหน้านี้ก็ไม่เห็นเจ้าจะสนใจสักเท่าใดเลย”
“คนทางบ้านข้าเขาชอบน่ะ เป็นครอบครัวเดียวกัน ก็ได้แต่ตามใจพวกเขาน่ะสิ” ซือหม่าโยวเย่ว์พูดอย่างจนใจอยู่บ้าง
หมัวซาที่อยู่ในสร้อยข้อมือม่านถัวได้ยินซือหม่าโยวเย่ว์พูดว่าเขาเป็นครอบครัวของเธอก็อดที่จะยกมุมปากยิ้มมิได้
แต่ไหนแต่ไรก็ไม่มีใครกล้าบอกว่าเป็นครอบครัวของเขาเลย ถ้าหากเป็นผู้อื่นจะต้องถูกเขาฟาดฝ่ามือใส่จนตายแน่ แต่เหตุใดพอซือหม่าโยวเย่ว์พูดเช่นนี้แล้วเขาจึงไม่เกิดความรู้สึกโกรธสักนิดเดียวเลยเล่า
“โยวเย่ว์ เจ้าวางแผนจะขุดทลายครั้งที่สองให้เสี่ยวถูเมื่อใดหรือ” เป่ยกงถังถาม
“พรุ่งนี้ก็แล้วกัน” ซือหม่าโยวเย่ว์พูด “เสี่ยวถู วันนี้เจ้าพักผ่อนให้เต็มที่นะ พรุ่งนี้พวกเราค่อยเริ่มกัน ดีหรือไม่”
“ดีขอรับ” เสี่ยวถูพยักหน้า ถึงแม้ว่าเขาจะหวาดกลัวต่อความเจ็บปวดอันน่าหวาดหวั่นนั้น แต่สิ่
