ตอนที่ 162 เลื่อนขั้นเป็นคนแรก
ตกกลางคืน ในห้วงฝัน เจียงฉางเซิงมาพบมู่หลิงลั่ว หลังจากจบการประลองใหญ่จวนศักดิ์สิทธิ์ มู่หลิงลั่วก็บากบั่นฝึกวรยุทธ์มาตลอด นางไม่ขาดแคลนพรสวรรค์กับวิชายุทธ์ สิ่งที่ขาดก็คือเวลา เพราะนางขยันหมั่นเพียรอย่างแท้จริง นางจึงเข้าใกล้ขั้นกายาทองคำมากขึ้นทุกที เหมือนก่อนหน้านี้ เจียงฉางเซิงถามนางว่าระยะนี้เป็นอย่างไรบ้าง จวนศักดิ์สิทธิ์มีเรื่องใหญ่โตอันใดเกิดขึ้นหรือไม่
มู่หลิงลั่วเริ่มเล่าเรื่องที่นางได้ยินมาในเดือนนี้ให้ฟัง “ระยะนี้อาจารย์มาปรากฏตัวน้อยครั้งมาก ได้ยินมาว่าจวนศักดิ์สิทธิ์กำลังเตรียมการเรื่องใหญ่บางอย่างอยู่ ศิษย์ระดับสูงมากมายล้วนหายตัวไป” มู่หลิงลั่วเอ่ยอย่างกังวลใจ สถานการณ์เช่นนี้ปรากฏให้เห็นมาเนิ่นนานแล้ว เพียงแต่นางเห็นว่าไม่ส่งผลมาถึงตนเองจึงไม่ได้เล่าให้เจียงฉางเซิงฟัง
เจียงฉางเซิงฟังจบก็ถือโอกาสบอกข่าวที่ตนเองหามาได้ให้ฟัง มู่หลิงลั่วฟังไปฟังมา สีหน้าก็ยิ่งเคร่งเครียดขึ้นเรื่อยๆ จอมราชันของเผ่าปีศาจ… มหันตภัยของเผ่ามนุษย์… อาณาจักรศักดิ์สิทธิ์… แม้จะเป็นศิษย์ของตระกูลมู่และศิษย์ของจวนศักดิ์สิทธิ์ แต่นางกลับไม่รู้เรื่องเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย ประการแรกเส้นสายของนางน้อยนิดยิ่งนัก ประการที่สองระดับขั้นของนางยังต่ำอยู่จึงไม่มีคุณสมบัติไปยุ่งกับเรื่องเหล่านี้
“เจ้าคิดว่าอย่างไร อยากออกจากจวนศักดิ์สิทธิ์หรือไม่” เจียงฉางเซิงเอ่ยถาม ด้วยตบะของ
